سینمای کلاسیک محل حضور اسطوره هاست. اسطوره هایی که با خلق آثار شگفت انگیز در تاریخ ماندگار شده اند. اسطوره هایی که با گذشت سالها نه تنها از یاد نرفته اند بلکه جلوه حضورشان درخشان تر هم شده است.
بی شک در میان این اسطوره ها زنان جایگاه ویژه خود را دارند. بازیگرانی بزرگی که با حضورشان در فیلمهای ماندگار کلاسیک جاودانه شدند. به این نامها توجه کنید:
کاترین هپبورن- اینگرید برگمن- گرتا گاربو- الیزابت تیلور- آدری هپبورن- سوفیا لورن- گریس کلی- مریل استریپ- بت دیویس- ویوین لی- جون فونتین- اولیویا دوهاویلند- سوزان هیوارد- جولی اندروز- جین فاندا- اوا مری سنت-مریلین مونرو- لورن باکال و ...!
آیا می توان فیلم ارزشمندی را یافت که بدون حضور این نامها باشد؟
به راستی که نقش زنان بزرگ در موفقیت فیلمها بسیار مهم بوده و هست. حتی در بسیاری از موارد جایگاه آنان نیز در فیلمهایشان آنچنان ثبت شده که نمی توان آن را تغییر داد.
واقعا آیا می توان تصور کرد نقش لیزای دوست داشتنی کازابلانکا با آن نگاه معصوم، نگران و عاشقش را شخص دیگری جز برگمن بازی کند؟
سابرینای جذاب و زیبا را جز با بازی آدری هپبورن چه کسی می تواند تصور کند؟
نقش های کاترین هپبورن کبیر در بسیاری از فیلمهایش ازجمله در آفریکن کویین و شیر در زمستان را کدام بازیگر می تواند ایفا کند؟
آیا کسی می تواند بازیگری را پیدا کند تا جایگزین ویوین لی در اتوبوسی به نام هوس شود؟
جز لورن باکال چه کسی می توانست جلوی بازیگر قدری چون همفری بوگارت در خواب بزرگ سر بلند کند؟
هزاران مورد از این نمونه ها در تاریخ سینما وجود دارد که نشان می دهد یکی از مهمترین عوامل موفقیت فیلمها و رمز ماندگاری آنها حضور چنین زنان بزرگی در آن فیلمها بوده است.
زنانی که در کنار جذابیت ظاهریشان هنر بازیگریشان را به رخ می کشند تا فیلمهای بزرگ پس از گذشت سالیان متمادی همچنان جاودانه بمانند....