(۱۳۹۳/۳/۹ صبح ۱۲:۰۹)الیزا دولیتل نوشته شده:  

وعکسی از نویسنده ی این شاهکار

بانو دولیتل عزیز, رمان داشتن و نداشتن (To Have and Have not) را ارنست همینگوی بزرگ به عنوان نخستین رمان سیاسی خود نگاشت و در آن شخصیت های مثبت را از بین اعضای طبقه ی کارگر و ضد قهرمان ها را از بین ثروتمندان تن پرور برگزید. اما زمانی که هاوارد هاوکز تصمیم گرفت فیلمی بر اساس این اثر بسازد, رمان دچار تغییرات بنیادی شد و باز نویسی آن به دست تیمی انجام گرفت که ویلیام فالکنر, دیگر اسطوره ی ادبیات آمریکا در آن حضور داشت.

از راست به چت: استیو فیشر (یکی از سناریست های هالیوود و نویسنده کارهای عامه پسند), ویلیام فالکنر و هاوارد هاوکز

ویلیام فالکنر در چهار بازه ی زمانی بین سال های 37-1932, 45-1942, 1951 و 1954 در هالیوود روزگار می گذراند یا به عنوان سناریست با کارگردان ها همکاری می کرد.

پرثمرترین این تعاملات را فالکنر با هاوکز داشت و در نگارش گروهی فیلم نامه ی دو اثر نامدار او شرکت جست که هر دو اقتباس های ادبی از نوشته های نویسندگان معاصر بود. یکی همین اثری است که در بالا به آن اشاره شد و در سال 1944 روی پرده ی سینماها رفت. دیگری, اقتباسی از خواب بزرگ (The Big Sleep), اثر ریموند چاندلر, ساخته به سال 1946 بود که در هر دوی این آثار, شاهد نقش آفرینی همفری بوگارت و لورن باکال هستیم.

البته لازم به یادآوری است که خواب بزرگ بار دیگر در سال 1978 با حضور رابرت میچام جلوی دوربین رفت.