(۱۳۸۸/۱۰/۲۶ صبح ۰۴:۲۹)zhivago نوشته شده:  بنا بدلایلی و بر خلاف میل ام  قصد دارم کلاس درس اساتید عزیز رو ترک کنم و در کل برای مدتی تنها صرفا فقط برای کسب اخبار مورد نظرم فضای مجازی رو ترک کنم

و یک خواهش عاجزانه اینکه هرگز داشته های خویش را بر نداشته های دیگران برای فخر فروشی بروز ندید چراکه دوستیها کمرنگ وتصنععی و.مقطعی خواهند شد ونیز این مکان فرهنگی هنری رو خانه دوم خود بدونید و اجازه ندید این مکان مقدس به   مکان و مسیری  برای تبلیغ و  خرید وفروش کالای دیگران   تبدیل شود.

به امید روزی که هنر را به هنر بفروشیم.

لازمست یک توضیح کوتاه در خصوص موردی که دوست گرامی ژیواگو بدان اشاره کرد بدهم. پیش ازین بشکلی مبسوط و تلفنی با ایشان صحبت شد. هرچند قانع نشده ام اما فعلا لنگ انداخته ام.

وقتی در این تالار میبینم که دوست علاقمند و قدیمی چون رامین بخاطر دستیابی به حتی یک نسخه دوبله از یک فیلم چه حسرتها میخورد و چه التماسها (فارغ از قیمت و ثمن) به آرشیوداران سترگ میکند واقعا من بجای تمامی این کلکسیونیستهای محترم و ارجمند که جایگاهشان همواره ایام روی چشمان ما بوده و هست عرق خجالت میریزم که گاه حتی حاضر نیستند یک فیلم را به با قیمتی گزاف در اختیار یک علاقمند (و نه یک فروشنده دودوزه باز) قرار دهند.

چند روز قبل بدنبال سری کامل مجله ستاره سینما تهران را زیرو رو کردم و در نهایت در پستوی یک مغازه ، معشوق حجاب گشود. پیش ازین چنین معشوقهائی را صرفا قصابی ها و سبزی فروشی های محل خریدار بودند با کیلوئی 20 تا تک تومان ... و آنروز قیمت 8 میلیون را پستودار به رخم کشید که الا و لله ثمن،بخس است و کالا،علیین. حکایت کالای تمامی مجموعه داران چنین حکایتی است. کالائی مثل اسکناس که در زمان خود حتی قیمت خود را هم ندارد سالها بعد حکایت گنج میشود و صاحب آن گنجور. اسکناس فروش خیابان امام ، قیمت یک اسکناس عهد رضاشاه را 20 و جفتی آنرا برای آلبومی که نیاز به پشت و رو اسکناس دارد 40 میلیون می فروشد و حتی سایت اینترنتی آنرا هم راه اندازی کرده است. یک مجموعه دار را در ذهن تجسم کنید که اگر ده فقره ازین اسکناسها را در انبان خود ذخیره کند نیاز به پولی دارد که با آن میتوان برای 5 خانواده فقیر 5 آپارتمان در پائین شهر خرید و آخرت خود را سامان داد نه آنکه تا آخر عمر نشست و :

1- قد و بالای این عتیقه ها را برانداز کرد

2- به خود بالید

3- به دیگران فخر فروخت

4- و سرانجام کار ، آنرا به دست کسانی سپرد که پیش آنها ، شیر با شیر توفیری نمیکند.

به شخصه میدانم و بهتر از تمامی دوستانی که در این تالار ، گاه تمام عمر خود را صرف جمع آوری تعدادی فیلم کرده اند واقفم که گردآوردن، مستلزم صرف وقت،هزینه، زحمت و گاه از دست رفتن بخشی از قوای جسمی است

اما توصیه ای که به تمامی دوستان و آرشیوداران گرامی این تالار میکنم آنست که

 لذتی که گاه در ارائه یک یا چند اثر (حتی نایاب ترینشان) به یک یا چند نفر نفر (بویژه علاقمندترینها و متعهدترینها) وجود دارد ،گاه، تمامی پاداشی است در برابر تمامی آن مشقتها. پیامبری را فرض کنید که اگر خست داشت ،بهشت را برای خود میخواست نه آنکه دور افتد تا بندگانی را که گاه مشتاق تر از ایشانند به بهشت رهنمون شده شریک تنهائی خود را در انبوه مردمان جستجو کند. به شخصه متاسف میشوم از اینکه برخی از آرشیوداران ما حتی از ارائه لیست فیلمهای خود طفره می روند و گاه برخی فیلمها را در پستو نگه میدارند که مباد تعداد فیلمهای فلانی حتی در یک مورد از ما پیشی بگیرد! براستی مسابقه با چه کسی؟ در چه میدانی؟با چه داوری؟ به چه قیمتی؟ به قیمت اشک یک علاقمند؟ یاد اس ام اس چند سال قبل بخیر که ... آنکس که دوست توست هرگز راضی به اشک تو نمیشود.

حیف، که آنروز 8 میلیون در جیبم نبود که اگر بود زحمت خرید یک اسکنر را هم بر خود هموار میکردم تا همه دوستان این تالار همه ، همه ی صفحات آن ماهنامه بی ارزش را ببیند تا روزی چون من حسرت آنرا نداشته باشند که شاید لابه لای این مجله گفتگوهائی قدیمی با گویندگان ما وجود داشته باشد و ما ندیده باشیم.