برگ هایی از دفترچه خاطرات ناخدا خورشید

1-امروز با سران متفقین جلسه داشتم ومراتب اعتراض خود نسبت به سیاست هایمان در قبال سوریه را اعلام کردم.کمک کردن تسلیحاتی به این بد ریش های افراطی برای خلع اسد می تواند روزی گریبان گیر ما هم بشود لیکن حرص و آز سران برای تشکیل یک کشور یهودی در قلب خاور میانه آنها را کور کرده است . پیشنهاد من این است که به نوعی تعادل قوا در سوریه بر قرار کنیم تا هر دو گروه متخاصم که دشمن ما هستند تا می شود هم دیگر را لت وپار کنند(حیف که دوتا دست ندارم وگرنه آنها را یک جور بدجنسانه ای به هم می مالیدم مثل فیلم ها )لکن نرود میخ اهنین در سنگ.السال 1944 میلادی مصادف با 1391 شمسی(جل الخالق از این تطبیق تاریخی)

سران متفقین برای  دیدار با ناخدا خورشید به تهران آمدند(جراید)

2-امروز خبری به دستم رسید که در رده های بالای اتفاق تصمیم گرفته شده برای در هم شکستن نیروهای اسد ،سروان رنو فرمانده ی ارتشیان سوریه که مستقیما تحت الامر شخص رایش سوم می باشد ترور شود.قرار بر این است به صورتی کاملا زیرکانه وبا استفاده از علاقه ی سروان به بازیگری اینگرید برگمن نام(که البته این خانوم خود یکی از مهره های ماست)او را به سینمایی واقع در تهران بکشانند وبعد او را به رگبار ببندند.

ای داد بی داد.انگار این ابله ها نمی دانند سروان رنو برای حفظ تعادل قوا در سوریه مهره ای کلیدی ست ومرگ او می تواند تمام منطقه ی سوق الجیشی شامات را به دست افراطیان بیندازدباید فکری کرد.وگرنه تمام آمال و ارزوهایم بر باد می رود.

3-سر انجام تصمیم گرفتم یکی از زبده ترین افرادم به نام رنجرو که مصداق فلفل نبین چه ریزه ست را با کشتی ایتالیایی به سوی سوریه روان کنم تا به صورتی ناشناس سروان را از خطر پیش رو آگاه کند.

رنجرو قهرمانی جان بر کف

بخشی از قهرمانی های رنجرو

4-پس از ناکام ماندن طرح ترور سروان احساس می کنم سران اتفاق اعتماد خود ر ا نسبت به من از دست داده اند.احساس می کنم مدام تحت نظرم .حتی امروز یک سقف طاقی به گونه ای مرموز تنها لحظه ای قبل از ورود من به اتاق فر ماندهی فرو ریخت.احتمال یک حذف درون گروهی می رود .بسیار نگرانم .تاریخ درباره ی من قضاوت می کند