(۱۳۹۲/۹/۵ عصر ۰۹:۳۰)پدرام نوشته شده:  

(۱۳۹۲/۹/۴ عصر ۰۳:۳۳)زاپاتا نوشته شده:  

خبر درگذشت عباس سلطان رحمتي (سلطاني ) يكي از مكمل گوهاي تكرارنشدني تاريخ دوبله در دي ماه 1380

تاسف آور اينكه مزار اين دوبلور با سابقه در قطعه 223 بخاك سپرده شد ، حتما براي هنرمندي كه 40 سال در دوبله فعاليت مي كرد و در بسياري از فيلمهاي ايراني و خارجي صحبت كرده بود در قطعه هنرمندان جايي نبود . افسوس و صد افسوس كه در همين قطعه كساني دفن شدند كه بزحمت مي توان در تاريخ سينماي ايران رد مهمي از آنان را پيدا كرد. مهم نيست كه زنده ياد عباس سلطاني در كجاي اين قبرستان آرميده است ، مهم صداي بي بديل كسي است كه براي دوستداران دوبله تا ابد زنده است و جاودان...

زنده یاد عباس سلطان رحمتی (ساسان سلطانی)

در اکثر کارهایی که زنده یاد ایرج ناظریان و منوچهر زمانی مدیر دوبلاژ بودند ایشون به عنوان یکی از گویندگان به نقش گویی میپرداختند.

ایشون جزو کسانی بودند که توانایی نقش گویی با لحن های مختلف رو داشتن (چه جدی و چه کمدی)  

یاد و نامش همیشه ماندگار

با تشكر از پدرام عزيز كه زحمت كشيدند و علي رغم گرفتاريهاي روزانه با عشق فراوان عكسي از مزار زنده ياد سلطاني برايمان تهيه كردند

خبري در رسانه ها آمده كه برادران فرازمند كه در يك گروه زيرزميني موسيقي با نام سگهاي زرد در نيويورك فعاليت داشتند وطي يك ماجرا  به قتل رسيدند با مساعدت مسئولان هنرشناس و متعهد! در قطعه هنرمندان دفن شدند!!

حالا اتفاقي نيفتاده ، بقول منوچهراسماعيلي كه در دهه 70 طي گفتگويي گفته كه بنده و همكارانم براي اعلام موجوديتمان بايد برويم پيش فلان مسئول فرهنگي و بگوييم كه در فلان فيلم حرف زده ايم و اينهم نمونه صدايمان تا ما را برسميت بشناسند. چون آن آقاي مسئول اصلا دوبله را نمي شناسد چه رسد به صداهايش.

مرحوم عباس سلطاني هم 12 سال است كه روي در نقاب خاك كشيده و مهجور و گمنام در گوشه اي از بهشت زهرا خفته ، آن هم با سنگ قبري اهدايي شهرداري.

اما صدايش مانده است چه در آرشيو صدا و سيما ،چه در خيل عظيم فيلمهايي كه امروز در آرشيوهاي سينمادوستان وجود دارد و چه در ياد و خاطر خاطره بازان و دوبله دوستان .

روحش شاد...