(۱۳۹۲/۷/۲۰ صبح ۱۰:۲۹)زاپاتا نوشته شده:  

اما نكته ديگري كه باعث شد اين مطلب را بنويسم بغير از دوبله ماندگار فيلم زرد قناري ، فاجعه اي عذاب آور بنام دوبله فيلم گذشته ساخته اصغر فرهادي است . متاسفانه اين اداهاي روشنفكري كه از دهه هاي پيشين در برخي از سينماگران ما به انحاء مختلف وجود داشته و گاهي كوشيده اند براي نشان دادن تمايز خود با ديگر فيلمسازان برخلاف جريان آب شنا كنند  كه در اين ميان هنر دوبله هميشه يكي از قربانيان اين افراد بوده است .

.

.

.

 از استاد خسروشاهي كه در سالهاي اخير در برخي از فيلمها با هنرمندي تمام ضعفهاي گفتاري آنها را اصلاح كرده و نوعي جاده صاف كن فيلمسازان بوده را بعنوان مدير دوبلاژ دعوت بهمكاري نمايد تا قرار نباشد اين دوبله مفتضحانه را تحمل كنيم ؟

قبلا جناب منصور دو اصل را در مورد حرفه دوبلاژ،برشمرده اند :

1- دقت در سینک صدا و تنظیم کلمات و جملات ترجمه شده به نحوی که با دهان بازیگر چفت و بست یابد

2- قدرت مانور گوینده در تطبیق احساسات خود با بازیگر به نحوی که بازی بازیگر تخریب نگردد

وقتی که فیلم گذشته رو خواستم با صدای فارسی ببینم در همون سه دقیقه نخست صدا رو به زبان اصلی تغییر دادم به این خاطر که تا بازیگران شروع به فارسی صحبت کردن، می کنند هم صداشون با بازیگر داخل فیلم سینک نبود و هم فاقد هرگونه احساساتی بود، حتی علی مصفا هم نتونسته بود جای خودش با احساس و هماهنگ صحبت کند. حالا شما به من بگید؛

آیا ما می توانیم به یک ترجمه گویایی که هر دو اصل حرفه دوبلاژ را زیر پا گذاشته،کلمه دوبله را خطاب کنیم با این خطاب کردن به حرفه دوبلاژ توهین نمی شود؟

و در مورد فیلم هم باید بگم که اکثر فیلمسازان بعد از مدتی با ساخت یک فیلم متوسط یا ضعیف ،کارنامه خود را زیر سوال می برند، مثال واضحش هم در سینمای ایران مجموعه کارهای جعفری جوزانی،مهرجویی،کیمیایی و... است. اکنون فرهادی هم با ساخت گذشته به جمع آنها پیوست. به قول فراستی: «فرهادی فقط دغدغه نوستالژی جوایز جدایی را در این فیلم دارد و دیگر هیج.»

 با حذف شدن دوبله فیلم های فارسی هم به سینمای ما و هم به دوبله ضربه اساسی وارد شد و این یکی از دلایلی است که باعث شد سینما و دوبله ما به این نقطه برسند.در مورد سینما که خودتون اشاره کردید ولی در مورد دوبله باید بگم که این عرصه بهترین مکان جهت پروراندن گویندگان تازه کار بود و در عین حال حیاط خلوتی برای گویندگان حرفه ای، که متاسفانه از دست رفت.