خدایا مطربان را انگبین ده ... برای ضرب دست آهنین ده

چو دست و پای وقف عشق کردند ... تو همشان دست و پای راستین ده

(مولوی)

استاد محمد اسماعیلی

محمدعلی اسماعیلی متین در شهریور سال 1313 متولد شد.دو دایی وی نوازندگان نامی ، مرتضی ومصطفی گرگین زاده او رابه محضر استاد تمبک حسین تهرانی معرفی کردند و وی در هنرستان موسیقی ملی به فرا گرفتن فن نواختن ضرب مشغول شد و در تاریخ 1337 توسط استاد به وزارت فرهنگ و هنر وقت معرفی و در اركسترهای موسیقی ملی و گروه تمبك شروع به همكاری نمود و بعد از 5 سال برای اجرای برنامه های موسیقی ملی و هر چه بیشتر شناساندن آن به كشورهای : آفریقایی ، آسیایی ، اروپایی و آمریكایی سفر کرد.

استاد اسماعیلی از سال 1343 در هنرستان موسیقی ملی ایران مشغول تدریس تمبك شد و از آن تاریخ تاکنون شاگردان بسیار تعلیم داده كه برخی در مراكز رسمی هنری كشور مشغول فعالیت می باشند .

*قطعه ای آموزشی با فرمت mkvبه ضرب استاد  http://s1.picofile.com/file/7888741612/%...http://s1.picofile.com/file/7888741612/%D8%AA%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%B3_%D8%AA%D9%85%D8%A8%DA%A

در سال 1345 استاد اسماعیلی سرپرستی گروه تمبك وزارت فرهنگ و هنر آن زمان را عهده دار شد كه برای این گروه ، حدود پانزده قطعه فانتزی روی ریتم های ایرانی تنظیم كرد که در كشورهای خارج و تالار رودكی سابق اجرا شد ، موسیقی قطعه یی به نام " رونما "نوشته خانم سرلك به وسیله استاد تنظیم و توسط گروه تنبك وزارت فرهنگ و هنر سابق در تالار رودكی سابق اجرا گردید كه با استقبال فراوان مردم روبرو شد و همین امر موجب شد كه بیش از دویست بار اجرا گردد!

استادتهرانی در آخرین گفت وگویی كه روی تخت بیمارستان انجام داد، به صراحت گفت: «بین شاگردانم فقط محمد اسماعیلی را می شناسم و به او امید دارم، اگر خودش را حفظ كند و وقتش را روی این چوب و پوست بگذارد...» زمان نشان داد كه انتخاب و تشخیص حسین تهرانی چقدر بجا بوده است.

از ساخته های استاد اسماعیلی قطعه یی است كه به یاد استادش حسین تهرانی ، برای اركستر سازهای ایرانی و گروه تنبك ساخته است كه ملودی آن از استاد فرامرز پایور بوده و با اركستر پایور و گروه تنبك در شبی كه به یاد استاد حسین تهرانی در تالار رودكی سابق برپا گردیده بود اجرا شد.

*بخشی از آن را ملاحظه بفرمایید:http://s1.picofile.com/file/7888866448/BeYadeTehrani_Payvar.wmv.html

تعدادی از درخشان ترین اجراهای استاد اسماعیلی همراه سنتور استاد فرامرز پایور است. استاد پایور فقید یار صمیمی استاد اسماعیلی بود و ثمره  دوستی وهمکاری دواستاد در اجرای دونوازیهای سوال و جواب ، قطعاتی جاویدان چون: "پرنده"، * "پرچین" و "پرستو" را به عرصه ظهور رساند.

 *قسمتی از چهارمضراب اصفهان را با سنتور فرامرز پایور و تمبک محمد اسماعیلی ببینید

در دهه 1360 به سرپرستی استاد فرامرزپایور و همراهی استادان اسماعیلی، شهناز ، بهاری وموسوی  گروه اساتید با آواز شهرام ناظری تشکیل شد که بعدها این گروه اجراهایی را هم با علی رستمیان به صحنه بردند.گروه اساتیدکنسرت های متعددی در کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا برگزار نمود.

استاد اسماعیلی در دهه هفتاد به عنوان همنواز گروه صبا به سرپرستی و‌آهنگسازی زنده‌یاد حسین فرهاد‌پور(آهنگساز و نوازنده قیچک) اجراهای متعددی را با خوانندگی آقای مختاباد در ایران و خارج از ایران انجام داد.

وی همچنان در کنار گروه‌ سازهای مضرابی استاد حسین دهلوی نیز حضوری موفق داشت و گروهی‌ از تنبک‌نوازان را برای اجراهای گروهی تنبک گرد هم آورد و آثار متعددی را در تالار وحدت اجرا کردند.

 *دانلود قطعه باشکوه  فانتزی برای گروه تمبک و ارکستر از اساتید دهلوی واسماعیلی http://s3.picofile.com/file/7888814622/D...http://s3.picofile.com/file/7888814622/Dehlavi_Esmaaeili_Fantesia_for_Tombak_ensamble_Orchestr

 استاد از امکانات تمبک مانند چوب وگرفت های تمبک استفاده کامل می‌کند و نوازندگی وی بسیار تکنیکی است. قابلیت نوازندگی محمد اسماعیلی چه در تکنوازی و چه در همراهی با ارکستر مثال‌زدنی است. وی دارای مدرک درجه یک هنری، معادل دکترا است.

نکاتی خواندنی درباره استاد:

-همواره و همواره ذکر علی (ع) ورد زبان اوست حتی گاهی شده سرکلاسهای تدریس تمبک، استاد ناگاه با نواخت جادویی ضرب وصدای گرمشان مدحی از علی(ع) را میخوانند وشورآفرینی میکنند.

-تمبک ذی قیمت خاتم استاد متعلق به یکی از نوازندگان درباردوره قاجاریه میباشد که اهدایی از یکی از وزرای فرهنگ عهد پهلوی به ایشان است.(باشد تا مقامات محترم کنونی یاد بگیرند!)

-در آمریکا کمپانی none such record صفحه ای از استاد بصورت تک نوازی به همراهی ساز و آواز پر کرده است.

-یکی از روزنامه های هنری شوروی سابق به استاد اسماعیلی لقب "ویرتوئوز virtuoso " داده است.

****

خوب است از این اساتید بی بدیل تا سرزنده اند یادی بکنیم اگرچه برای استاد اسماعیلی چند مراسم بزرگداشت تاکنون برگزار شده است ولی بنظرم درحق استاد وساز ایشان کم لطفی شده است.در خاتمه از قول آقای مختاباد نقلی میکنم که حرف دل خودمن نیز هست :

"هرچه برای این بزرگان مراسم و بزرگداشت و نکوداشت،‌ آن هم در زمان حیاتشان برپا شود، کم است. چرا که نسل جوان ما تنها زمانی می‌تواند به گذشته فرهنگی و هنری خود ببالد که چهره هایی با رفتار و سلوک استاد اسماعیلی همه گاه به آنها شناسانده شوند. امید که استاد سال‌های سال زنده و برقرار باشد و همچنان به آموزش هنر و سلوک هنری خویش به شاگردانش همت گمارد."

****

بامدادان در بخشی از مسیر روزانه مان از خیابان خانه استاد میگذریم.اکثرا ایشان را با ردای ساده ولی پرهیبتشان نشسته روی صندلی ایوان میبینیم ماشالله بسیار سحرخیزند، گاهی هم مرغ مینای زیبایی کنارشان است. آن وقت ، مثل هردفعه به همسرم میگویم (صبح)باچه منظره قشنگی (بخیر)شد...