(۱۳۸۹/۸/۲۸ صبح ۰۲:۰۷)Classic نوشته شده:  

 اکثر عشاق بازی های کامپیوتری از آتاری شروع کردند و کمتر بچه دهه 60 ای وجود دارد که حداقل یکبار دستش به دسته بازی آتاری نخورده باشد ....

(۱۳۹۲/۴/۷ صبح ۰۴:۲۴)Schindler نوشته شده:  

و شرمی که در درون من میچرخید  و حس از دست دادن چیزی...

هیجانی که آن شب در وجود من بود و نگاه های تمسخر آمیر برخی اطرافیان ........

هردو مورد فوق را من و خیلی ها دیگر تجربه کرده ایم ( به قول چناب کلاسیک : کمتر بچه دهه 60 ای وجود دارد که حداقل یکبار دستش به دسته بازی آتاری نخورده باشد )

اما یه مورد خیلی ( نمیدونم بگم خنده دار یا غم انگیز ) اینکه من و یکی از داداش هام میرفتیم خونهء عمهء گرامی تا اونجا با ( کومودور ) پسرعمه ها بازی کنیم و نمیدانم چرا همیشه 5دقیقه بعداز وردمان به خانهء همان عمهء بزرگوار ، برق میرفت.

و دل شکستهء ما

و نیشخند گوشهء لب پسرعمه

وقول بی جا و هرگزعملی نشدهء عمه ( شانس و ببین تورو خدا ، اشکالی نداره انشااله دفعهء بعد)

و در همین آمدن و رفتن ها پایمان به کلوپ باز شد.

و تجربیات مشابه بقیهء دوستان.