(۱۳۹۱/۲/۹ عصر ۰۱:۰۴)منصور نوشته شده:  

...

اونروزها با یه رابین هود و چند تا فیلم درپیتی از خود بیخود میشیدیم. بابا من نمیام خونه عمو ، مامان من نمیام خونه خاله آخه الان قراره کارتون الیور توئیست رو نشون بدن. قراره جزیره اسرار آمیز، قراره سفر به مرکز زمین، قراره سارا کورو ، قراره زورو ، قراره سندباد رو نشون بدن. دیده بودیم. قبلش همه رو دیده بودیم اما عید که میشد تکرار همینا انگار تکرار شادیهای ما بود. دیو سند باد وقتی غرش میکرد انگار دل ما رو می برد و دوستان یوگی و بیگلی بیگلی وقتی پیروز میشدند قند بود که تو دلمون آب میشد حتی اگه کاپتان لیچ گاهی دخل گالیور رو میاورد و وسط دردسر رهاش میکرد... بگذریم

...

یادش بخیر . اون موقع نمی دونستیم که همه این برنامه ها یه روزی کلاسیک می شن . عیدها با برنامه هایی مثل سینمای کمدی با مجری گری جمشید گرگین حال و هوای عید رو می آورد. دو تا شبکه بیشتر نبود اما هر چی بود برای بچه ها سنگ تموم می ذاشتن. عید ما عید بود ...

یادمه تلویزیون هایی همون موقع با بازار اومده بود که علاوه بر دکمه تعویض کانال , دکمه دومی هم داشت ( تصویر زیر ) که معلوم نبود برای چی هست. کنارش نوشته بود UHF  و فروشنده ها می گفتن که این برای کانال های ماهواره ای هست ما هم که شنیده بودیم قراره دول استکباری یک ماهواره ای بفرستن روی سر ایران که بدون کمک هیچ آنتنی بشه 1000 تا کانال رو گرفت کلی ذوق می کردیم و هر هفته , هی این دکمه رو می چرخوندیم تا ببینیم که آیا ماهواره فعال شده یانه !  همچین ماهواره ای تا امروز هم که هستیم ساخته نشد که نشد .