در سال 1949 (1328) در « دره پازیریک » جنوب سیبری و مرز مغولستان فرشی توسط « پرفسور سرگئی رودرنکو» باستان شناس روسی از گورهای یخ زده پادشاهان سکایی پیدا شد،که پس از مدتی نتایج آزمایش با کربن رادیواکتیو بر روی این فرش نشان داد که این فرش به قرنهای پنجم و چهارم پیش از میلاد تعلق دارد.این آزمایش گواه بر این است که این فرش قدیمی ترین فرش جهان است . این فرش به ابعاد تقریبا دو متر مربع(۲۱۰×۱۸۳سانتی متر)و در هر سانتیمتر مربع ۳۶ گره دارد و رنگ های به کار رفته در این فرش، سبز، آجری، قرمز تیره، آبی و قهوه ای هستند.(البیته باید به این نکته اشاره کنم که گذر زمان باعث دگرگونی در رنگ قالی شده است و تنها دلیلی که باعث سالم ماندن نسبی قالی بوده است یخبندان شدید منطقه دره آلتای است).

نقش‌هایی که در آن دیده می‌شود شامل تصویر سوارکاران، آهوهای در حال چرا کردن و جانوران افسانه‌ای با سر عقاب و بدن شیر است و حاشیه‌ای گل‌دار دارد. سرگئی رودنکو پس از بررسی ساختار فرش و نگاره‌های آن متوجه شباهت زیاد نقش‌مایه‌های این فرش با نقش برجسته‌های تخت جمشید شد. بیشتر پژوهشگران این قالی را از دست‌بافت‌های پارت‌ها و یا مادها می‌دانند.

شواهدی بیشمار گویای ایرانی بودن این قالی است:

۱-اسب ها و گوزن زرد خالدار ایرانی و آهوان که همگی مربوط به نژاد ویژه ایرانی است.(البته این نوع گوزن همواره در اشیاء تاریخی دیده شده است ولی

۲-سبک کار(گره زدن…)مربوط به شیوه قالی بافی ایرانیان است.

۳-بهره گیری از رنگ های متفاوت،تقارن…نشان دهتده این است که این قالی در یک کارگاه مجهز و داشتن یک الگوی دقیق بافته شده است(آیا عشایر مغولستان و یا هر گروه دیگر می توانند دارای چنین کارگاهی باشند؟)

۴-صف قرار گرفتن موجودات خود نمایانگر شیوه های هخامنشی و آشوری است.

۵- در قسمت مرکزی این فرش یک ردیف ستاره های چهارپر نقش شده است که روی اشیای پیدا شده در لرستان نیز دیده می شود.

۶-شباهت بیشمار این قالی به قالیچه سنگی تخت جمشید(البته باید گفت که قالیچه سنگی تخت جمشید نیز از نینوا الهام پذیرفته است)

پیشینه این قالی تقریبا مربوط به۲۵۰۰سال پیش می باشد؛ولی آیا این قالی در آن زمان اختراع شده است؟

پاسخ روشن است(خیر)چون این قالی در نوع خود به تکامل و تعالی رسیده است و پیش بینی می شود در زمان خود،حداقل۵۰۰سال از ساخت اولین قالی گذشته است.

منبع : tarikhema.ir و ویکی پدیا