کلاس چهارم دبستان بودم که " دیوانه از قفس پرید " رو برای اولین بار از تلویزیون دیدم  . از شخصیت مک مورفی خیلی خوشم اومد . از حرف زدنش ، از خندیدنش و از سیگار کشیدنش !. بعد از چند روز اولین سیگار رو تو عمرم به تقلید از "آر پی مک مورفی" کشیدم ( البته دودش رو پایین نبردم و فقط تو دهنم نگه داشتم ) . هنوز به پایان نرسیده بود که یک دفعه از پشت یه سیلی محکم تو گوشم خورد ( که تا چند دقیقه صدای زنگش تو گوشم بود ) و بعد دومی و سومی و ... خواهر بزرگم بود . بعد از یک کتک خوردن درست و حسابی و ریختن کلی اشک راضیش کردم که به بابا و مامان چیزی نگه . این شد یک خاطره بد از یک فیلم خوب !