شاهدی در شهر               Un témoin dans la ville / Appuntamento con il delitto / Witness in the City

کارگردان : ادوار مولینارو

فیلمنامه : ادوار مولینارو – ژرار اوری – آلن پوآره – آندره تابت (براساس داستانی از پیر بویلی و توماس نارسه ژاک )

فیلمبردار : هانری دکا

موزیک : بارنی ویلن

بازیگران : لینو ونتورا – ساندرا میلو – فرانکو فابریتزی – ژاک برتیر – دانیل سکالدی – روبرت دالبان

محصول 1959 ایتالیا و فرانسه – سیاه و سفید – 86 دقیقه

آنسلین (ونتورا) فاسق و قاتل همسرش را به قتل می رساند اما هنگام ترک صحنۀ جرم، تصادفا یک رانندۀ تاکسی به نام لمبرت او را می بیند. اکنون آنسلین قصد دارد با تهدید، او را از خبرچینی بر حذر دارد; غافل از این که رانندۀ تاکسی برای اینکه به مخمصه نیفتد اصلا قصد مراجعه به پلیس را ندارد. با این حال آنسلین برای اطمینان هر چه بیشتر لمبرت را می یابد تا از او زهر چشم بگیرد، اما لمبرت که نگران جانش است مقاومت می کند و به این ترتیب آنسلین ناچار می شود او را نیز به قتل برساند ...

همۀ صحنه های فیلم در تاریکی شب و با حداقل نور فیلمبرداری شده اند. به همین دلیل، صدا اعم از گفت و گو ها، افکت های صوتی و موزیک، اهمیتی دوچندان یافته. به عنوان نمونه در سکانسی که آنسلین و لمبرت در تاکسی درگیر می شوند، ما همراه با همکاران او در سطح شهر، از طریق انتقال صدا توسط گوشیِ تلفن سیارِ تعبیه شده در درون تاکسی که فعال (on) است در جریان وقایع قرار می گیریم. نکتۀ دیگر آنتی پاتیک بودن شخصیت اصلی است که تماشاگر با او همراه نمی شود و همذات پنداری نمی کند و نسبت به او دافعه دارد و حتی در بخش هایی از فیلم فضاسازی طوری است که ترسناک جلوه می کند و از این نظر شاهدی در شهر را باید در حوزۀ تریلرهایی از نوع شیطان صفتان (هانری ژرژ کلوزو – 1954) قرار داد. در حالی که در برخی از فیلم های جنایی عکس این موضوع صادق است و بیننده با شخصیت اصلی یا ضد قهرمان فیلم احساس قرابت می کند; به عنوان مثال با ادوارد جی رابینسون در زنی در ویترین (لانگ – 1944). به لحاظ مضمونی ، برخلاف آثاری مثل پوست لطیف (تروفو – 1964) یا زن بی وفا (شابرول – 1969) که فرایند خیانت را موشکافانه زیر ذره بین قرار دادند، مولینارو در شاهدی در شهر دغدغۀ دیگری دارد و آن پرداختن به مقولۀ تقدیرگرایی است.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

این فیلم در 1369 یا 1370 با حضور  اکبر عالمی و عزیز ا.. حاجی مشهدی در برنامۀ هنر هفتم پخش شد و مورد تحلیل قرار گرفت و این یادداشت در بخش هایی وامدار آن گفت و گوی شبانۀ خاطره انگیز است.