افراد ناشناس همیشگی / معاملۀ بزرگ در خیابان مدونا            Big Deal on Madonna Street/ I soliti ignoti

کارگردان : ماریو مونیچلی

فیلمنامه : آگنوری اینکروچی – فوریو اسکارپه لی – سوسو دی آمیکو – ماریو مونیچلی (بر اساس داستانی از اگنوری اینکروچی و فوریو اسکارپه لی)

فیلمبردار : جیانی دی ونازو

موزیک : پیرو امیلیانی

بازیگران : ویتوریو گاسمن – مارچلو ماسترویانی – توتو – کلودیا کاردیناله – کارلا گراوینا – روسانا روری

محصول 1958 ایتالیا – سیاه و سفید – 106 دقیقه

در قسمت های کارگری و فقیرنشین ایتالیا، بوکسوری بی استعداد به نام په په (گاسمن) عده ای از دوستان آس و پاس خود را گِرد می آورد تا در سرقت از یک سمساری همکاری کنند. این افراد عبارتند از پیرمردی علاف و آویزان و در عین حال بی دندان، یک عکاس سابق (ماسترویانی) که به تازگی پدر شده و چون همسرش در زندان است، لذا وظیفۀ نگهداری از نوزاد را به عهده دارد و با دست شکسته و بسته این سو و آن سو می رود. یک مشاور خبره در زمینۀ سرقت از انواع گاوصندوق (توتو) و یک روستایی مهاجر که تعصب زیادی دارد و سعی می کند کلیۀ راه های ارتباطی خواهرش (کاردیناله) را مسدود کند اما درنهایت یک فروشندۀ تنقلات تدابیر او را نقش بر آب می کند.  این افراد پس از بررسی های لازم به سمساری مورد نظر رسوخ می کنند، اما گاوصندوقی نمی یابند. بنابراین دور هم آش نخود می خورند و زندگی نکبت بار را از سر می گیرند ...

فضای کمدی های روستایی مانند نان، عشق و رویا (لوئیجی کومنچینی – 1953) ، نان، عشق و حسادت (کومنچینی – 1954) ، نان، عشق و ... (دینو ریزی – 1955) ، آسیابان عشوه گر (ماریو کامرینی – 1954) و ... به مرور و همگام با رونق اقتصادی و مهاجرت روستائیان به شهرها به فیلم هایی با پس زمینۀ شهری بدل شدند. فیلم هایی چون حیف که دختر بدی است/ حیف که خیلی حقه ای (الساندرو بلازتی – 1954)، پسران فقیر ولی خوش تیپ (ریزی – 1956)، دختران زیبا اما فقیر (ریزی – 1957) و میلیونر های فقیر (ریزی – 1959).

افراد ناشناس همیشگی از نمونه های شاخص جریان موسوم به  کمدی به سبک ایتالیایی (commedia all'italiana ) است که اوج آن بین سال های 1958 تا 1964 بود و برخی از ویژگی های آن به قرار زیر است :

1- در این فیلم ها هر بدبختی ای در زندگی ، چون بی پولی، بیکاری، بیماری، بدبیاری و ... وجه مثبت خود را هم دارد. *

2- اطلاق واژۀ کمدی به این آثار الزاما به معنای خنده دار بودن آنها نیست . بلکه واکنش مخاطب را به بسیاری از موقعیت های به ظاهر کمیک در این فیلم ها می توان زهرخند پنداشت.

3- احساس بیگانگی نسبت به دیگران از موقعیت های آشنای این نوع کمدی هاست .

4- فضای این فیلم ها عموما شهری و مردانه است. در این خصوص شاید لازم باشد فیلم های دسیکا را مستثنی کنیم که بیشتر به روابط همسران می پرداخت .

5- ستاره های اصلی این ژانر عبارت بودند از: ویتوریو گاسمن ، آلبرتو سوردی ، نینو مانفردی و مارچلو ماسترویانی .

6- مهمترین کارگردانان این ژانر : لوئیجی کومنچینی، ماریو مونیچلی، دینو ریزی، پی یترو جرمی و ویتوریو دسیکا.

7- مهمترین فیلم های این ژانر عبارتند از افراد ناشناس همیشگی (مونیچلی – 1958) ، ضربۀ جسورانۀ افراد ناشناس همیشگی (مونیچلی – 1959) ، جنگ بزرگ (مونیچلی – 1959)، از پا افتاده ها / دردسر مالیات (استنو – 1959) ، یک سرباز و نصفی (استنو – 1960) ، عشق و سرقت (دینو ریزی – 1960) ، همه به سوی خانه (کومنچینی – 1960) ، طلاق به سبک ایتالیایی (پی یترو جرمی – 1962) ، سبقت گرفتن (دینو ریزی – 1962) ، دیروز، امروز، فردا (دسیکا – 1963)، بوم (دسیکا – 1963)، فریب خورده و رها شده (جرمی – 1963) ، موفقیت (دینو ریزی و مائورو موراسی - 1963)، سازمان دهنده (مونیچلی - 1963) ، ازدواج به سبک ایتالیایی (دسیکا - 1964). **

-----------------------------------------------------------------------------

* به عنوان نمونه در افراد ناشناس همیشگی به زندان افتادن، از دید برخی شخصیت های فیلم این حسن را دارد که انسان با آسودگی و بدون دردسر از غذا و سرپناه برخوردار می شود و استراحت می کند!

** برداشتی آزاد از کتاب ساخت ایتالیا تالیف حسن حسینی .