(۱۳۹۰/۵/۱۲ صبح ۱۱:۱۷)منصور نوشته شده:  

روباه و شتر بود با صدای خاص شخصیت شتر که من هم بیاد ندارم چه کسی بود. صدائی آرام  توام با کشیدن حروف در برخی کلمات و صدایی بم. البته صدای روباه هم خاص بود و در ابتدای هر جمله می گفت : "شتر جان ..." . موسیقی آغاز و پایان این کارتون از کارهای ونجلیس بود که میتوان آنرا درسری کامل آثار این موسیقیدان برجسته پیدا کرد عمری بود آنرا آپلود خواهم کرد.

 اصولا بسیاری از آثار ونجلیس به بهانه های مختلف از سالها قبل از صدا و سیما پخش شده و میشود بعنوان مثال آهنگ کوبنده آرم برنامه گزارش هفتگی یا موسیقی که قبل از اخبار پخش میشود و یا بسیاری از آهنگهای برنامه های سینمائی تماما از ساخته های ونجلیس آهنگساز یونانی تبار و همسر خانم ایرنه پاپاس است . دوستانی که با این نوازنده و استاد مسلم موسیقی جهان آشنائی ندارند حتما سری کامل آثار او را تهیه و بدانها گوش جان بسپارند. به شخصه آهنگ فیلم مشهور تایتانیک را پیش از آنکه آهنگساز این فیلم بسازد - البته با اندکی تفاوت و با نام اوشن یا اقیانوس - در آثار ونجلیس شنیده بودم که ظاهرا با منش خاص این نوازنده هرگز اعتراضی به جیمز هورنر صورت نگرفت. شاید هم فیلم را هرگز ندید، نمیدانم

با تقدیم احترام آهنگ تیتراژ برنامه عروسکی مورد نظر که همونطور که جناب (( منصور )) عزیز فرمودن از کارهای ونجلیس آهنگساز شهیر یونانیه :

http://storage.soundsofmychildhood.com/s...http://storage.soundsofmychildhood.com/sounds/994/mp3/out.mp3?

و اطلاعاتی نصفه نیمه و ناقص که ممکنه سرنخ هایی باشن برای شناسایی بهتر :

ظاهرا اسم مجموعه (( جنگل حیوانات )) بوده که البته مطمئن نیستم و بر اساس حکایت ((شتر زودباور )) از مرزبان نامه ساخته شده بوده و کارگردانش هم مرحوم (( اردشیر کشاورزی )) بوده و تولید صدا و سیمای مرکز گیلان در دهه شصت ...

تا اونجا که به یاد دارم روابط حسنه ای بین این شتر اندیشمند و تازه وارد به جنگل ( که از دست ظلم و اذیت های صاحبش فرار کرده  ) و دیگر حیوانات و مخصوصا شیر برقرار بود و شتر با کار کردن های زیاد و کمک به همه ساکنین جنگل خیلی زود خودش رو تو دل همه ساکنین جنگل جا میکنه و این حسادت روباه رو بر می انگیزه تا با بدگویی کردن از شتر در پیش شیر و بدگویی ازشیر و ترسوندن شتر از اون بین اونها فاصله و بدبینی ایجاب کنه که در نهایت هم شتر بینوا توسط شیر خورده میشه ...

 بعضی از بخش های اون خیلی محو به یاد دارم :
بخشی که شتر با حمل سنگهای زیاد و سنگین کمک در ساخت سدی میکنه تا جنگل و حیواناتش از سیل در امون بمونن و شیر به افتخار زحمتهای شتر و تشکر از اون اسم سد رو (( سد شتر )) اعلام میکنه ...

و یا فصلی که روباه با کلک و حقه های بسیار شتر رو راضی میکنه که پشتش سوار بشه و پس از سوار شدنش سرخوشانه با لحنی خاص فریاد میزنه (( شتر جان ! شترجان !))