سال 91 مطلب کوتاهی درباره مجسمه های کلکسیونی نوشتم ، حالا بعد از مدتها قصد دارم بصورت کاملتر بهش بپردازم

مجسمه و اکشن فیگور سینمایی

اگر اشتباه نکنم دو دهه ایه که فيگورها و مجسمه های سينمايی بسیار محبوب شدن و علاقمندان زيادی پيدا کردن

این اتفاق باعث شد از سال 2000 تاکنون شرکتهايی تاسيس بشن که هدفشون توليد فيگور و مجسه های دست سازه

يکی از کمپانيهای مطرحی که شروع به توليد آيتمهايی با کيفيت بالا کرد HOT TOYS بود

اين شرکت تا به امروز متنوع ترين فيگورهای سينمایی در سايز 1/6 و گاها 1/4 رو توليد و عرضه ميکنه

 البته با گذر زمان کمپانيهای ديگری هم شروع به فعالیت کردن مثل PCS / Queen studios / XM Studios / Cinemaquette / IronStudios

که از بین اینها پرایم وان / بلیتزوی / سایدشو مطرح ترینن و بیشتر تمرکزشون تولید مجسمه ست

سمت راست فیگور / سمت چپ مجسمه

تفاوت فيگور و مجسمه ؟

اکشن فيگورها معمولا در اندازه های 1/6 (حدود 30 سانت) و 1/4 (حدود 45 سانت) توليد و عرضه ميشن که تقريبا تمامی اجزای اونها متحرکه

سايزهايی که اشاره شد به نسبت اندازه واقعی شخصيتها محاسبه ميشن ، بطور مثال فيگور 1/6 ساخته شده از شخصيت آدری هپبورن لزوما نبايد 30 سانت باشه

اگر به فرض قد اين کرکتر 170 در نظر بگيريم فيگوری 1/6 که ازش توليد ميکنن حدودا 28 سانتی متره ، قاعده کلی ميشه 6 تقسيم بر يک = 1/6 يعني قد کرکتر تقسيم بر 6

البته در این مورد حساسیت زیادی وجود نداره و چند سانتی متر اختلاف سایز بیشتر در کرکترهایی محسوسه

که از لحاظ جثه و قد اختلاف زیادی با شخصیتهای دیگه دارن مثلا فیگور 1/6 از پسرجهنمی قطعا بزرگتر از 30 سانته

جنس فيگورها از مواد پلاستيکی فشرده و باکیفیت + چرم مصنوعی + پارچه + فلز و --- ست

اما قسمتهای اصلی مثل چهره و يا انگشان دست از مواد مجسمه سازی مثل رزين يا خميرهای مخصوص اينکار توليد ميشن

فيگورهای سينمايی از مفصلهاd زيادی تشکيل شدن تا شما بتونيد براحتی اونهارو به هر حالتی در بياريد ، فيلم بگيريد و عکاسی کنيد

مجموعه فیگورهای 1/6 از سری شخصیتهای سینمای وحشت

اما در مورد مجسمه ها تماما از رزين يا پلی استن ساخته ميشن و در بخشهايي از کار مثل شنل زره شمشير --- الياف پارچه ای يا فلزی بکار ميره

مجسمه ها هيچ مفصل متحرکی ندارن و از همون ابتدا با مدل خاص و ثابتی عرضه میشن شما نمیتونید دومرتبه بهشون پز يا حالت بدین

البته برخی از مجسمه ها با هد يا دست و ساير لوازم جانبی اضافی عرضه ميشن که به اين نسخه ها ميگن پک ويژه يا انحصاری و لوکس (این در مورد فیگور هم صدق میکنه)

به زبان اصلی Deluxe Version / Exclusive امتیاز اين تولیدات در اينه که به شما اجازه ميده مجسمه رو از يک حالت به دو يا چند حالت ديگه تغيير بدين

اما یک ویژگی منحصر بفرد و البته جالب در مورد مجسمه های سایز 1/4 و 1/3 جدا بودن قسمتهای مختلفه ،اینکار خلاقانه به این علت صورت گرفته

تا مجسمه براحتی داخل جعبه جا بگیره و مهمتر اینکه در حین جابجایی چه حین ارسال چه در منزل دچار آسیب و شکستکی نشه

مجموعه مجسمه های 1/4 سری محبوب دادگاه مردگان که به نظرم عالیه !

وجهه مشترک فيگور و مجسمه

1/  با دخالت دست ساخته میشن 2/ با گذشت زمان قيمت و ارزش کلکسيونی اونها حفظ و معمولا چندین برابر ميشه 3/ شرايط نگهداری بسيار مهمه

4/ با لوازم جانبی عرضه میشن 5/ تمرکز همه کمپانیها صرفا ساخت اثر از روی شخصیتهای سینمایی ، افسانه ای، داستانی نیست

بلکه از روی شخصتهای تاریخی و تاثیرگذار هم فیگور و مجسمه ساخته میشه ، یک نمونه ش فیگور آبراهام لینکلن

وقتی نیکی میکنم احساس شادمانی دارم و زمانی که بدی میکنم احساس شرمساری ،  این تمام دین من است !

مجسمه آسیب پذیرتره یا فیگور ؟

مجسمه ها چون از رزین و پلی استن ساخته میشن احتمال شکستیشون بالاست پس حین جابجایی باید مراقب بود

اما غیر از شکستگی عوامل دیگه آنچنان تاثیری ندارن فقط کافیه دور از نور مستقیم خورشید و مکانهای پر حرارت نگهداری کرد

در صورت نشست گرد و غبار براحتی با براش یا سشوار باد سرد و یا جاروی شارژی قابل تمیز شدنه

 اگر احیانا غبار به منافذ و نقاط حساس ورود کرد با اسپری کردن آب این ایراد هم برطرف میشه

اما در مورد فیگورها احتمال خرابی (خصوصا مفصلها) به نسبت مجسمه بالاتره چون ممکنه به مروز زمان دچار پوسیدگی و خرابی بشن

به همین علت خیلی از کلکسیونرهای بزرگ خرید مجسمه رو به فیگور ترجیح میدن تا با اینکار سرمایشون حفظ بشه

البته در صورت مراقبت و نگهداری درست احتمال پوسیدگی و خرابی فیگور به حداقل ممکن میرسه

و همچنان مجسمه ها و فیگور ها طرفداران خودشونو دارن ، پس نمیشه گفت کدومش به دیگری برتری داره

فایده داشتن فیگور و مجسمه چیه؟

به خیلی مسائل بستگی داره از جمله نگاه شما به این قضیه ، مسلما کسانی که صرفا برای دکور اتاقش خریداری میکنه

یا به این دلیل که از بقیه جا نمونده باشه و به قولی بخواد کم نیاره و یکسری از این دلایل بی اهمیت

چنین افرادی نه تنها از داشتن فیگور و مجسمه لذتی نمیبرن بلکه بی جهت سرمایه شونو هدر دادن

در مقابل هستن افرادی که با دلیل و منطق اقدام به خریداری آیتم مورد نظر میکنن

تنها هدف این اشخاص لذت بردن از داشتن ماکت شخصیت یا شخصیتهایی که واقعا بهشون علاقندمن

در نتیجه با علاقه و وسواس خاصی شروع به جستجو میکنن ، عکس و ویدئوهای زیادی تماشا میکنن

در نهایت به چیزی که میخوان میرسن و سالیان سال از داشتنش لذت میبرن و با دیدنش احساس خوبی دارن

معرفی مجسمه 1/3 بتمن علیه جوکر دراگون

اولين کاری که میخوام معرفی کنم مجسمه ای به سبک حماسی اسطوره ای از بتمن و جوکره که با الهام از تصاوير مجله کميک طراحيش کردن

مجلات کمیک در کشورهاي غربی يکی از بزرگترين سرگرميها بشمار ميره و نقش پررنگی در توليد آثار سينمايی و هنری ايفا ميکنه

ویدئوی تبلیغاتی

در مورد اینکار میتونم با اطمينان بگم از بهترين مجسمه هايی که تا به الان از اين دو شخصيت ساخته شده و پر از جزئيات دقیق و ريزه کاريه

ویدئوی سوار کردن مجسمه

اين آيتم در 200 عدد نسخه معمولی و 600 عدد لوکس عرضه شده که شامل دو سر ، دو دست بهمراه سلاح و يک نشان اضافی از بتمنه

سایز 1/3 از برند پرایم وان ، ارتفاع حدود 87 سانتی متر با وزن تقريبی 41 کيلوگرم که هر دو نسخه شامل دو باکس مجزا میشن

تفاوت قيمت دو نسخه 200 دلاره اما قیمت تمام شده هر دو کار بالاست ، با هزینه ارسال و ریز هزینه های دیگه چیزی در حدود 3000 هزار دلار

البته این رقم فعلیه قطعا بعد از مدتی دو یا سه برابر میشه ، دلیل اصلیش sold out شدنه ، بنابراین صاحب اثر میتونه به قیمت بالاتر بفروشه

 (BATMAN vs Joker dragon (deluxe

 BATMAN vs Joker dragon 

مرجع cafeclassic5.ir

با توجه به اینکه این روزها اینفوگرافیک جایگاه ویژه ای در دنیای وب و حتی شبکه های مجازی داشته و اطلاعات مختلف را به آسانی در اختیار مخاطبان قرار می دهند، تصمیم به ایجاد یک پست جدید در کافه با عنوان اینفوگرافیک های سینمایی گرفتم تا دوستان هنرمند و علاقمند، اینفوگرافیگ های سینمایی خود را در آن به نمایش بگذارند.

به مناسبت سالروز تولد و درگذشت اینگرید برگمن (29 آگوست) هنرپیشه مطرح و دوست داشتنی و یکی از اسطوره های تاریخ سینمای جهان این صفحه افتتاح و به عنوان اولین پست اینفوگرافیک این بانوی ارزشمند تقدیم دوستان می گردد.

اینفوگرافی اینگرید برگمن در سایز بزرگ

با توجه به اینکه منابع مرتبط با معرفی و نقد آثار برجسته نقاشی در وبسایت های فارسی به شدت محدود هستند تصمیم گرفتم این موضوع رو ایجاد کنم و مطمئنم که با همکاری دوستان عزیز بتونه تاپیک جامعی در ارتباط با هنر نقاشی باشه..

اولین نقاشی که قصد معرفیش رو دارم نقاشی "بوسه " اثر فرانچسکو هایز هستش که یکی از نقاشی های مورد علاقه من هم هست و متاسفانه هیچ گونه اطلاعاتی درباره این اثر برجسته در منابع فارسی زبان وجود نداره به همین علت قسمتی از مقاله سایت zuriest رو راجع به این اثر برجسته ترجمه کردم و قرار میدم..

1. بوسه اثر فرانچسکو هایز

بوسه اثر فرانچسکو هایز هنرمند ایتالیایی در سال 1859 تکمیل شد و نه تنها برجسته ترین و معروف ترین اثر نقاش خود است بلکه یکی از برجسته ترین آثار هنری خلق شده در دوره رمانتیسیسم  و البته نمادی سیاسی از یکپارچگی و اتحاد ایتالیاست..

نقاشی , ترسیم کننده  یک عاشق و معشوق در دوران قرون وسطی است که در حین بوسه یکدیگر را در آغوش گرفته اند.این اثر قطعا پرشور ترین جلوه از نمایش بوسه در تاریخ هنر غرب است. دختر به عقب خم شده است در حالی که همزمان مرد پای چپ خود را برای حمایت از او با حالتی غیر قابل اتکا  بر پله ای بالاتر از سطح زمین قرار داده چناچه هر لحظه انتظار میرود مرد صحنه را ترک کند.

دو زوج اگرچه در مرکز تصویر واقع شده اند اما چهره هیچ کدام به هیچ عنوان قابل تشخیص نیست و البته هایز به عمد با طرح پیش سایه و سایه روشن در سمت چپ پایین تصویر نمادی از توطئه و خطر میدهد .

در سطح کلی , این نقاشی نمادی از رمانتیسیسم ایتالیایی است و به طور ظاهری ,  نقاشی , نمایشی از یک بوسه پرشور با تبعیت از اصول رمانتیسیسم است  اما در سطح عمیق و لایه بندی شده نقاشی , این اثر حتی در پی نمایان سازی یک بوسه هم نیست , این اثر با هدف به تصویر کشیدن روح اتحاد ارضی ایتالیاست ( سال اتمام اثر دقیقا مطابق با سال اتحاد پادشاهی ناحیه های شمال شرقی و ساردینیسات ) و از طرفی رنگ آبی لباس زن نمادی از جمهوری فرانسه میباشد که در پی نزدیکی با پیدمونت است.

بوسه اثری قابل توجه از نظر استفاده از رنگ و بافتهای زنده در نقاشی است به ویژه در طراحی لباس ابریشمی و آبی دختر که جلوه سایه پردازی حرفه ای حتی در پردازش جزئیات و چین چروک های دامن لباس , چشم هر بیننده ای را مجذوب خود میکند..

با توجه به سنگین شدن  تاپیک قبلی یک عکس .... یک خاطره , به پیشنهاد دوستان بخش قبلی بایگانی گردید و قسمت دوم این تاپیک پرطرفدار اینجا آغاز می شود. دوستان حتما قوانین این تاپیک را رعایت کنند تا شاهد پاک شدن و یا ویرایش پست هایشان نباشند. در این تاپیک یک یا حداکثر دو عکس با حجم مناسب ( زیر 100 کیلوبایت ) می تواند قرار داده شود . عکس باید کمیاب و خاطره انگیز باشد و همراه عکس هم خاطره یا توضیح کوتاه و مناسبی قرار داده شود. موضوع عکس می تواند سینمایی یا هنری یا خاطرات نوستالژیک باشد به شرطی که دارای نکته جالب و یا خاطره باارزشی باشد..

   *   *   *

زنگ اول را خودم خواهم زد:

تنها شخصی که از همه زاویه ها و حتی توسط سایه اش قابل تشخیص است !

من هم طرحی براشون بکشم+خلاصه ای از آموزش، بعد ماهها بالاخره دیشب تونستم به قولم عمل کنم

قصدم این بود، در تالار فراموش خانه (گالری) قرار بگیره اما از اونجایی که اشخاص ناشناش (از جمله آشنای بنده) قادر به مشاهده اون بخش نیستن مجبور شدم در این تالار قرار بدم

(احتمالا بعد از مدتی به همون بخش فراموش خانه منتقل شه)

نقاشی، موسیقی، و سایر هنرها نیازمند صبر، حوصله و پشتکارِ همینطور علاقه

در حال حاضر تنها، علاقم به این هنر حفظ شده و باقی موارد خیر

برای همین طرح مورد نظر خیلی ساده و دارای جزئیات کمی هست

__________________________________________________

لوازم مورد نياز
مداد
پاک کن
مقواي طراحي
تخته شاسي يا سه پايه
مداد کنته
پاستل گچي
محو کن
اسفنج
اسپري فيکساتيو

 طرح مورد نظر با مداد معمولي میکشیم / ابتدا خيلي کمرنگ و بعد که کامل و بي نقص بود خطوط پر رنگ تر ميکنيم

براي شروع رنگ آميزي ابتدا زمينه رنگ ميشه
با کارد قسمتي از پاستل رو ساييده و درون ظرفی ميريزيم
تکه اي اسفنج که سطح اون کاملا صاف باشه به پاستل زده و به آرامي روي سطح کار ميکشيم (از سمت چپ و راست و يا بصورت مدور)

نيازي نيست تمام سطح کار بصورت يکنواخت رنگ آميزي شه، بستگي به سليقه شخص داره
بعد از رنگ آميزي پس زمينه که خيلي هم آسونه بخش مهم کار شروع ميشه

پاستل رو به سر انگشت ميکشيم تا رنگ بهش منتقل شه و بعد شروع ميکنيم به رنگ آميزي (انگشت دست مثل مداد يا قلمو عمل ميکنه)

ابتدا سطح کار بصورت کلي و ملايم رنگ زده و بعد قسمتهاي سايه دار و تيره رو کامل ميکنيماز قسمت بالاي کار شروع به رنگ آميزي ميکنيم تا برسيم به قسمت پايين

بعد از اينکه کار بصورت کلي رنگ شد، پاستل رو مستقيما روي سطح مورد نظر که قصد داريم پر رنگ تر باشه و به چشم بياد ميکشيم

ميتونيم بعدش دوباره از انگشتان دست استفاده کنيم تا کارمون کيفيت بهتری پيدا کنه
قسمتهايي که داراي ظرافت هستن رو با مداد کنته پر رنگ ميکنيم يا اگه به رنگي غير از سياه نياز داشتيم از از پاستل مدادي یا مداد رنگی استفاده ميشه

البته ميشه از محو کن هم استفاده کرد، به اينصورت که سر قلم رو به پاستل ميکشيم تا رنگ بهش منتقل شه و بعد شروع ميکنيم به رنگ آميز با محو کن

براي ايحاد نور و سايه هاي سفيد از پاک کن استفاه ميشه
قسمتي از پاک کن رو با کارد بريده تا بصورت لبه دار و تيز در بياد و بعد قسمتهاي مورد نظر سايه روشن ميزنيم

بعد از اينکه کار تقريبا کامل شد ميتونيم با سليقه خودمون کاملترش کنيم و از رنگ ها و سايه هاي بيشتر استفاده کرد
در پايان، کار مورد نظر بصورت افقي و کمي شيب دار قرار داده و از فاصله 25 سانتي متري با فيکساتيو سطح کار اسپري ميکنيم تا رنگ ثابت شه

LARGE /  http://cafeclassic5.ir/imgup/2932/139758...http://cafeclassic5.ir/imgup/2932/1397587699_2932_cd44

با پاستل میشه کارهای بسیار زیبایی خلق کرد، مثل نمونه زیر اثر یک هنرمند

http://negarkhaneh.ir/~arghavani/PicDetail-146980/

اولین عکاسی که آثارش واقعا تامل برانگیز است:

Rodney Smith

آثار او به گمان من عمدتا انسان را در برابر فضای بیرونی و جبر محیطی نشان میدهد. عمدتا لحظه هایی تامل برانگیز و قابل تفسیر.

در تصویر بالا، ابتدا تعداد آدمها و ترتیب قرار گرفتنشان برایم جالب است. شاید در نگاه اول 5 انگشت یک دست را تداعی کند و لاجرم سایر معانی که میتوان از انگشتان یک دست داشت (تفاوت در عین از یک جنس بودن و همبستگی و ...) هرچند در این تصویر همجنس بودن شاید به معنی انسان بودن است و تفاوت جنسیت آنها در تصویر به معنای وظایف مختلف. شاید تفاوت کاربرد. شاید تفاوت دیدگاه نقش انسان ها در اجتماع و ....

چتر بالای سر این آدمها (یا ناخن انگشتها!؟!؟) نیز حکایتی دیگر است. همچنین که نگاه آنها به آسمانخراشهای در دسترس اما دریایی که بین شان فاصله انداخته است.

بامداد

برای افراد بی هنر و بی دانشی چون من، برخورد با Contemporary art در اولین نگاه، پدیده ای است هولناک. از زمانی که عادت داریم هنر را به مثابه یک دوربین عکاسی در نظر بگیریم که به بهترین شکل میتواند تصویری واقعی و البته زیبا از جهان موجود ارائه دهد. آن چنان که هنرمندتر را آن میدانستم (یا میدانم؟؟) که به بهترین شکل بتواند تصویری ترسیم کند از یک منظره طبیعی مانند آهویی در دشت یا پیکره ای از چوپانی در صحرا یا .... اما این همچنان مرا در عجب میدارد که انجام دادن کاری که ابزارهای ساخت دست انسان به بهترین شکل ممکن میتوانند آن را انجام دهند، مگر چه برتری دارد؟ یک دوربین عکاسی به واقعی ترین شکل ممکن میتواند مناظر طبیعی را ترسیم کند. یا برای پیکر تراشی، ساده تر و بهتر از این که از بدن یک انسان قالب بسازیم؟

بحث در این باره نمیکنم که بنیه و دانشم یاری نمیکند و اساسا مانند آن فیلسوفانی شده ام که نه تنها مشکلی از انسان حل نمیکنند، که فقط بر ابهام او می افزایند! من هم فقط سوال میکنم به امید دیدار فرهیخته ای که زنگار از آینه این ابهامات بزداید. اساسا آن جمله با آن دو صفت در ابتدای گفتار من در این جستار، هرگونه قضاوت و داوری و حمله ای را میتواند خنثی کند..

بگذریم، Contemporary art که آن را هنر معاصر نام نهاده اند الزامی به پیروی از الگوهای پیشین ندارد. البته که این عدم الزام در بسیاری موارد میتواند به ابتذال کشیده شود و مانند شمشیری دو دم، در خیال هر از خانه قهر کرده ای این توهم را پدید آورد که هنرمندی بی بدیل است و یا در ذهن علیل هر خشک مغزی این توهم که آنچه میبیند چرندی بیش نیست.

Contemporary art بسیار بسیار انسانی است. مفاهیم، اشیاء، جهان پیرامون و سایر موارد در حضور انسان معنا پیدا میکنند و این پرداختن به انسان و جهان پیرامون اوست که امروزه بسیار مورد نیاز است. خلاقیت در آن اهمتی فوق تصور دارد. سادگی در برخی آثار آن چنان موج میزند که حیرت عجیبی بدنبال دارد. مگر میشود با استفاده از دو شیء بسیار ساده روزمره، اینچنین مته در ذهن انسان نهاد و مفهومی را به او یادآور شد؟؟ استفاده همزمان از چند رسانه (صدا، تصویر، نقاشی، تکنولوژی و ...) در آن رواج دارد. در این هنر، مفهوم محوریت زیادی دارد و هنرمند آزادی زیادی در استفاده از ابزارها، برای نشان دادن مفهومی دارد که در ذهنش است.

با اجازهء مدیران کافه

علاقه مند بودم صفحه ای راه اندازی کنم برای دوست داران هنر عکاسی که در آن عکسهایی را که خودمان عکاسش بوده ایم و یا کسی از نزدیکانمان ( یا هر شخص ثالث دیگری ) در این صفحه قرار دهیم تا سایر دوستان نیز از دیدن این تصاویر زیبا لذت ببرند.

پ . ن : چه بهتر که عکسها از مناظر و اماکن زیبای محل زندگیمان باشد.

عکس زیبایی که در زیر میبینید : مسیری با طبیعت بسیار زیبا خارج از شهرماست ، در یک بعدازظهر نیمه ابری که توسط یکی از دوستانم گرفته شده است.

دوستان، در صورت تمایل آثار خودشون (طراحی/ نقاشی/ خوشنویسی/ مجسمه سازی و _________) در این بخش قرار بدن

هنر عکاسی در نگارخانهء کافه

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

حس کردم جالب باشه اين موضوع تو کافه کلاسیک مطرح کنم بخصوص اينکه اغلب کاربران کافه اين سريالی که در ادامه نامش گفته میشه ديدن و باهاش خاطره هم دارن اين 16 تا نقاشي به سبک داستاني تقريبا 15 سال قبل کشيدم قرار بود 50 صفحه نقاشي باشه و حدود 100 صفحه متن که يه سري اتفاقات و شرايط باعث شد نتونم کامل کنم
قصدم اين بود بعد از اتمام بصورت يه کتاب داستان درستش کنم واسه خودم که هر وقت ميخونم لذت ببرم و برام مهم نبود کسي خوشش بياد يا نه
نکته مهم اينکه اين ايده از روي سريال 1978 against the wind (در برابر باد) به ذهنم رسيد
داستان يه جورايي به خلقیات و افکار خودم هم مربوط ميشد و آرزوها و خواسته هاي اون دوران
خلاصه=
سرگذشت پسر جواني که در يک دهکده (تحت اشغال کت قرمزها) همراه پدر و مادر و تنهاخواهرش زندگي نسبتا آرومي داره_ اين پسر جوان هميشه با موضوعي درگيره اينکه آيا زندگي هميني هست که داره تجربه ميکنه يا خيلي بهتر و زيباتر و شگفت انگیزه_ روزي پدرش کشته ميشه و پسر جوان از جنایتکار انتقام ميگيره اما براي نجات زندگيش مجبور ميشه از دهکده و خانواده جدا شه در حین سفر با کشتی دریا کشتي دریا طوفانی و پسر به نقطه دور افتاده اي منتقل ميشه تو همين منطقه ناشناخته اتفاقات و حوادث غیر منتظره براش رخ ميده که شايد هميشه منتظرش بود________

(اندازه واقعی تصاویر سایز کاغذ A4)

(کنار هم بودن تصاویر اتفاقیه)

در اندازه بزرگتر

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

Large

گاهی وسوسه شدم به ارائه برخی تصاویر تا بابی باشه برای گپ ها و همفکری ها با دوستان علاقمند کافه ... اما با توجه به اینکه برخی از این عکس ها الزاما به سینما مربوط نبودن مدتها مردد بودم ... اگر دوستان بپسندن و همراهی کنن و عزیزان تصمیم گیرنده کافه هم اجازه بدن تاپیک ویژه ای برای تصاویر ارزشمند و تاریخ ساز داشته باشیم و با گفتن و شنیدن در اونجا حس خوب همراهی و  همدلی رو بیش از پیش احساس کنیم و در عین حال با بارها و بارها دیدن خیلی از اون تصاویر با هم مرور کنیم که گاهی یک فریم هم برای خودش  فیلمیست طولانی  ...

همه عزیزان و دوستان یا علی ...

..............................................................

و روشن کردن چراغ اول توسط این حقیر :

 تصویر ثبت شده از آرامش چهره راهب بودایی به نام تیک‌کوانگ‌دوک در حین خودسوزی اعتراض آمیز در سایگون به تاریخ 11 ژوئن 1963 با عکاسی آقای مالکولم براون

....................................................

در روز 11 ژوئن سال 1963 ميلادي يك راهب بودايي در اعتراض به سياست هاي حكومت دست نشانده آمريكايي نگودين ديم ، رئيس جمهور ويتنام جنوبي در شهر سايگون و در ملاعام دست به خودسوزي زد.



در پايان جنگ فرانسه در هند و چين پيمان صلح ژنو امضا شد.براساس اين پيمان ، استقلال لائوس ، كامبوج و ويتنام كه به 2 بخش شمالي و جنوبي در مدار 17 درجه تقسيم شده بود ، به رسميت شناخته شد.
در شمال مدار 17 درجه جمهوري دموكراتيك ويتنام شمالي كه متحد چين و شوروي بود ، تاسيس شد.در جنوب ويتنام جنوبي حكومت سلطنتي بائوداي را حفظ كرد.بائوداي امپراتور ويتنام جنوبي نگودين ديم را به نخست وزيري انتخاب كرد.
نگودين ديم با حمايت آمريكا كه پيمان ژنو را امضاء نكرده و آن را به رسميت نمي شناخت در سال 1955 حكومت سلطنتي بائوداي را سرنگون كرد و اعلام جمهوري نمود.
نگودين ديم در يك انتخابات فرمايشي رئيس جمهور ويتنام جنوبي شد و با آمريكا در جنگ عليه ويتنام شمالي متحد شد.
نگودين ديم يك كاتوليك بود و تمام اعضاي دولت خود را از ميان افراد فاميل و ديگر كاتوليك ها انتخاب كرد.به طوري كه تمام ابزار قدرت در ويتنام جنوبي بودايي مذهب در اختيار كاتوليك ها بود.
او يك حكومت ديكتاتوري ايجاد كرد و بيش از پيش مردم و به ويژه راهبان بودايي را تحت فشار قرار داد.
در سال 1963 ميلادي راهبان بودايي به تنگ آمده و مبارزه با نگودين ديم را آغاز كردند.


در 8 مه سال 1963 ، راهبان بودايي تظاهراتي را عليه نگودين ديم در سايگون برپا كردند كه نيروهاي دولتي 8 راهب را در جريان اين تظاهرات به قتل رساندند و در پي آن سركوب همه مخالفان دولت ديم شدت يافت.

در روز 11 ژوئن سال 1963 ميلادي ، يك راهب 66 ساله بودايي به نام تيش كوانگ دوك در اعتراض به ديكتاتوري ، فساد مالي ، بي عدالتي حكومت نگودين ديم در مقابل ديدگان هزاران نفر در شهر سايگون ، پايتخت ويتنام جنوبي (هوشي مين ويل امروزي) دست به خودسوزي زد.
او در حالي كه در آتش مي سوخت ، بي حركت بر زمين نشسته بود و حتي ناله نمي كرد. تصاوير خودسوزي او در تمام جهان منتشر شدند.
در پي خودسوزي كوانگ دوك ، راهبان بودايي ديگري نيز در ملاعام در اعتراض به حكومت ديم دست به خودسوزي زدند.آمريكا كه متوجه شده بود ادامه حكومت نگودين ديم ديگر به صلاح منافع اش نيست ، از حمايت او دست برداشت.
در نوامبر سال 1963 نظاميان ويتنام جنوبي عليه حكومت ديم دست به كودتا زدند و حكومت او را ساقط كردند.
نگودين ديم توسط حكومت جديد تيرباران شد.
به اين ترتيب ، در 11 ژوئن سال 1963 ميلادي يك راهب 66 ساله بودايي به نام تيش كوانگ دوك در اعتراض به سياست هاي حكومت دست نشانده آمريكايي نگودين ديم ، رئيس جمهور ويتنام جنوبي در شهر سايگون و در ملاعام دست به خودسوزي زد.
تصاوير دلخراش خودسوزي او در تمام جهان منتشر شدند و اين اقدام سرآغاز سرنگوني حكومت فاسد نگودين ديم در 5 ماه بعد از اين واقعه شد.

....................................................................

و اما روایت ماجرای آنچه در تصویر دیده می شود :

خیلی آرام و خونسرد آمدند؛ یکی از آنها روی زمین نشست، سپس دیگری بر روی سرش ظرف بنزین را خالی کرد و سپس در کمال آرامش کبریت زده شد. او ابدا فریادی نکشید، ناله‌ای نکرد، فقط چهره‌اش در هم می‌رفت. همه تحت تٱثیر این عمل، مات و مبهوت این ماجرا شده بودند و هیچ‌کس از بوی گوشت سوخته انسان فرار نکرد... من فقط می‌دانستم که باید عکس بگیرم.
مالکولم براون با عکسهایی که از مرگ راهب بودایی تیک‌کوانگ‌دوک گرفت، برنده‌ی جایزه پولیتزر گردید به مانند دیوید هالبرستم به‌جهت مطلبی که در این مورد نوشت:
می‌توانستم که آن صحنه را دوباره ببینم، اما یکبار کافی بود. شعله‌های آتشی که از یک انسان ناشی می‌شدند. بدنش به آرامی چروکیده می‌شد و درهم می‌رفت، سرش سیاه شده بود و به ذغال تبدیل می‌گشت. در هوا بوی سوختن گوشت انسان پراکنده شده بود. انسانها به صورت غافلگیرانه‌ای سریع می‌سوزند. از پشت من صدای گریه و بغض ویتنامی‌هایی که در آنجا گرد هم آمده بودند به گوش می‌آمد. آنقدر شوک زده بودم که گریه نمی‌کردم، دستپاچه‌تر از آن بودم که نتی بردارم یا سئوالی بکنم. آنچنان گیج شده بودم که حتی نمی‌توانستم فکر کنم... مادامیکه می‌سوخت حتی یک عضله‌اش را هرگز حرکت نداد.صدایی از گلویش خارج نشد. خونسردی چهره‌اش با شیون و ناله مردم اطرافش در تضاد بود.

این اتفاق نقطه عطفی در بحران بوداییان گردید، به‌طوریکه دولت وقت که شدیدا مورد حمایت ایالات متحده بود توسط یک کودتای نظامی سرنگون گردید. اثر این تنش موجب آغاز جنگ ویتنام در حدود 2 سال پس آن گردید.
به نظر جان اف کندی، رییس جمهور آن زمان ایالات متحده – که با دیدن عکس فریاد بلندی کشیده بود – هیچ عکس خبری در تاریخ، به اندازه‌ی این عکس، باعث برانگیخته شدن احساسات مردم در سراسر جهان نگردیده بود.
میلیونها نسخه از این عکس توسط چین کمونیستی، در سرتاسر آفریقا و آسیا، برای نشان دادن چهره‌ی امریکای امپریالیسم انتشار یافت و در اروپا، این عکس در خیابانها به عنوان کارت پستال فروخته می‌شد!
پس از این رویداد، تیک‌کوانگ‌دوک، تا حد بوداهیساتوا مورد احترام قرار می‌گیرد و در عید مخصوص بودایی‌ها از وی یادی به‌عمل می‌آید. قلب وی پس از مراسم مرده‌سوزانی، هر چند کمی جمع شده بود، اما سالم باقی ماند و به عنوان نمادی از شفقت و غمخواری، در جام بلوری مخصوص مراسم نیایش در پاگودایی در همان نزدیکی قرار داده شد.

با وجود شوک شدیدی که این تصویر و اتفاق در جوامع غربی ایجاد کرد، اما این عمل در میان جامعه بوداییان اتفاقی جدید نبود و قبلا نیز صورت می‌گرفت؛ هر چند که در مرحله بالایی وخاصی از دین بودایی انجام می‌گیرد و مراسمی عادی نمی‌باشد. در حقیقت این نوع قربانی کردن خود،که به جهت حفظ آبرو و شرف بودا صورت می‌گیرد و نوعی پیمان محکم با بودا می‌باشد. بطوری که نقل گردیده تیک‌‌کوانگ‌دوک نیز آداب خاصی را برای این مراسم اجرا کرد و به حالت سنتی بودایی نشست (نشستن چهار زانو برای مدتیشن یا فیگور لوتوس) و با تسبیح دانه درشتش ذکر می‌گفت.

.........................................

خوب به چهره ایشون دقیق بشین دوستان ... آرامش ناشی از ایمان یعنی این ...

و یاد اون دیالوگ معروف از فیلم (( روز واقعه )) می افتم باز در ان هنگام که آهنگر آهن گداخته و سرخ از شدت آتش را از کوره بیرون می آورد :
(( خوب نگاه کن ... عشق یعنی این ... یعنی گداختن ...))
یا حق ..

می خواستم بحث جدیدی به عنوان پوستر فیلمهای خارجی  که در ایران بروی اونها کار شده به پردازم

دوستان خودشون میدونن که وقتی فیلمی خارجی به ایران می اومد که تعدادشون هم خیلی زیاد بود بعضی از هنرمندان گرافیست باتوجه به پوستر  اصلی فیلم پوستری فارسی طراحی میکردن

که این هنر از دست رفته الان

می خواستم در مورد این هنر واین پوسترها  وهنر مندان صحبت کنیم

واگر نمونه ای بود ممنون میشم

پینوکیو

•  سرپرست گویندگان: مرتضی احمدی
• نادره سالار پور پینوکیو
• فریده شیرازی: جینا(قسمت اول)
• ناهید امیریان: جینا
• زهرا هاشمی: فرشته مهربون/جولیتا
• نصرت ا... حمیدی : پدر ژپتو
•  مرتضی احمدی: روباه مکار
• زنده یاد کنعان کیانی: گربه نره

پسر شجاع

پسر شجاع : نادره سالارپور/مهوش افشاری
خانم کوچولو/ مهین برزویی
مادر خانم کوچولو: زهرا هاشمی
پدر پسرشجاع: پرویز ربیعی
دکتر بزی: پرویز نارنجیها/پرویز ربیعی
خرس مهربون: ناهید امیریان                                                                                                              چشم آبی: نوشابه امیری
خرگوش کوچولو:مهوش افشاری
پدر خرگوش کوچولو: محمد یار احمدی
شیپورجی: تورج نصر
روباه: اصغر افضلی
خرس قهوه ای: جواد پزشکیان
گرگ پیر: صادق ماهرو

آلن دلون در کنار ژان پیرملوین

چقدر آلن دلون با این بارونی و سیبیل ، جذاب و با ابهت است. معلوم نیست این چیه تو دست اش ؟! این کارگردان ها طفلکی ها خیلی دوست دارن عینک آفتابی بزنن و کلاه تگزاسی سرشون بذارن. آخه بنده خداها نمی تونن مثل بازیگراشون تیپ بزنن و باید به همین ها قانع باشن  ! نمی دونم سر چه فیلمیه ولی ممکنه دایره سرخ باشه.