سلام
احتمالا هر دو صحنه مال یک فیلمه به نام La Carapate 1978 که بازیگرشم لویی دوفونس نیست.

خیلی ممنون از راهنماییتون

درباره فیلم دوم فکر می کنم فرمایش شما درست باشه و همین نام رو داشته باشه.

ولی فیلم اول مطمین هستم که لویی دوفونس نقش اولش را داشته

داستان فیلم le corniaud تا حدوی شببه اون چیزی هست که تو ذهنمه. باید فیلم را پیدا کنم و ببینم

سلام و عرض ادب

در سالهای دهه 60  فیلمی کوتاه یا داستانی از تلویزیون(شبکه 1) پخش شد.

داستان فیلم، در خصوص 2 سرباز مغول بود که در یک بیابان یک مرد صوفی یا مرتاض را که زیر یک تک درخت نیمه خشک به حالت ریاضت نشسته بود، دوره کرده و گویا قصد داشتند که او را با خود به جایی برند. اما مرد صوفی، فقط در حالت خلسه مانندی به روبرو نگاه می کرد و هیچ عکس العملی نشان نمی داد. دو سرباز مرتباً او را تهدید می کردند و از قدرت و توانایی جنگی خود می گفتند و در انتها هریک شروع کردند به توضیح اینکه اگر مرد نشسته از دستور آنها اطاعت نکند،چگونه او را خواهند کشت.

گویا یکی از آنها در توضیح روش دریدن شکم مرد با چاقو بصورت عملی، چاقو را در شکم خود فرو کرد و جان داد!

دیگری هم در توضیح روش خفه کردن مرد با طناب، طناب را بدور گردن خود پیچید و بقدری فشار داد که خفه شد!

در پایان، مرد نشسته نگاهی به جنازه های بر خاک افتاده دو سرباز مغول کرد و سپس به آرامی برخاست و در زیر درخت، شروع به انجام رقص صوفیانه ای نمود که ظاهراً تمثیلی از پایمردی او در برابر دشمن و شکست دشمن با صبر و بردباری بود.

دوستان محترم کافه، نام فیلم را بخاطر می آورند؟ 

درود بر دوستان و همراهان عزیز...

در نوروز سال 1379یا 1380 فیلمی سینمایی از شبکه یک پخش شد (احتمالا آمریکایی و شاید کانادایی) که داستانش پیرامون تعداد اندکی داوطلب یا هنرجو یا هنرآموز نظامی بود که در منطقه ای تحت کنترل و حفاظت شده نظامی جنگلی با تیرهای مشقی و با ابزار و ادوات پینت بال و با گلوله های رنگی، به شکل یارکشی و مقابله تیمی و بصورت تعقیب و گریزی، به تمرین نظامی و جنگی میپرداختن...

در حین انجام یکی از تمرین های سبک پینت بال داخل جنگل، گروهی ظاهرا گانگستر مزدور مسلح با اسلحه های تمام خودکار و تجهیزات کامل از راه می‌رسند و به طرز غافلگیرانه و ناباورانه(برای هنرجویان)، به تیراندازی و زد و خورد با گروه هنرجویان کم تعداد که فقط تفنگ های پینت بال و گلوله های رنگی و مشقی دارن میپردازن و بعد از تعقیب و گریز و تیراندازی زیاد، تعدادی از هنرجویان نظامی رو میکشن و مجروح میکنن، تا اینکه در نهایت و با تلاش و از جان گذشتگی زیاد فرمانده هنرآموزان، ارتباط بیسیم با مرکز پشتیبانی برقرار می‌شود و تعدادی نیروی نظامی برای کمک و نجات اندک هنرآموزان زنده مانده اعزام می‌شوند...

در دوبله این اثر ژرژ پطرسی گوینده فرمانده یا سرگروه هنرآموزان نظامی بود و واژه ای مثل red(قرمز) در تیتراژ فیلم ظاهرا درج شده بود.