همیشه بهار را دوست داشته ام و بیش از ان بهارانه ها را ،هر ان چه که بهار با خود می اورد... و چه بسیارند انچه که بهار با خودمی اورد. همه پاکی و تازگی و زیبایی و نو شدن به رنگ و بوی صداقت ، همه ناب و خالص .

همیشه بدین خاطر به نوروزمان بالیده ام. بهار در ذات خود زیباست و زیبایی افرین.نیاز به ارایش و اذین بندی ندارد تا با ضرب و زورش شکوهمند جلوه نماید .

یک سال دیگر هم گذشت... ومن این گذشتن را دوست می دارم.یک سال بیشتر فرصت زندگی کردن داشته ام.و چه کسی میداند زمان ابستن چه چیزی است؟و در این زمانه مکان را هم باید بدان افزود! مکان ابستن چه چیزی است؟

خدای را بسیار شاکرم ، بسیار ،بسیار ،بسیار....خدایی که از نام های بی شمار و درخشانش حکیم را بیشتر دوست دارم.حکیم کسی است که هر چیز را در جای خودش قرار می دهد ، در جای خودش می افریند و عجبا انسانی که گویی در فضای دو بعدی گیر کرده است، با چپ و راست و بالا و پایین و حاشیه و متن اش جدل دارد!!!

همیشه از خود می پرسیدم  چرا در کودکی یک سال طولانی تر میگذردونوروزها دیرتر می رسند،اما الان یک سال چون برق و باد می گذرد؟

دوستی میگفت:یک سال ،یک هفتم از عمر کودکی هفت ساله است و یک سی ام از عمرفردی سی ساله و یک هفتم از یک سی ام بزرگتر است.نمی دانم چرا !اما توجیح اش قانعم کرد حس کردم پاسخم را یافته ام.

همیشه بهار را دوست داشته ام .      بهارتان مبارک و زندگی تان بهاری باد