از لوک خوش دست سرتق تر دیده اید؟کله شق ،لجبازبا سکوتها ، نگاهها وپوزخندهای با معنا.حاضر است با همه چیز سرشاخ شود الا با سرنوشت، سرنوشتی که مدتهاست روی خوشی به او نشان نداده است....

دختری که دوست می داشته ترکش کرده،مادری که دوستش میدارد سهمی از ارث برایش در نظر نگرفته و خیلی چیزهای دیگر.لوک همه را می پذیرد بی هیچ اعتراضی.

او در اعماق وجودش به خدا ایمان دارد.اما نه مانند هم بندی اش که هر شب زانو می زند،انگشتها را در هم قفل میکند و با التماس خود را به خدا میسپارد.این را از حرفها و حرکاتش است که میفهمیم.در گفتار با مادر:مادر تو هیچ وقت از خدا عمر دراز نخواستی... یا در پایان شرطبندی تخم مرغ که چون  مسیح صلیب وار روی میز دراز کشیده است.

اما او با خدا هم چپ افتاده،به این سادگی ها سراغش نمی رود.خیلی دیر ،خیلی خیلی دیر، وقتی که توانی برایش نمانده باشد.در کلیسای متروک تنها با خدا درد دل میکند وباز هم کله شقی:مثل این که خودم باید کاری کنم.

او یک جورهایی افسرده است،شاید از جنگی که در ان ادم کشته است. او خسته است و از مرگ ترسی ندارد.

اندیشمندی(حسود)در جایی گفته:باید به شانس اعتقاد داشت وگرنه چگونه پیروزی کسانی را که دو ستشان نداریم تحمل کنیم.

شاید بتوان این جمله را چنین هم تعبیر کرد:باید به بد شانسی هم اعتقاد داشت وگرنه چگونه شکست کسانی را که دوستشان داریم تحمل کنیم.

       :عجب پسری بود با اون لبخند مخصوص لوک، لوک خوش دست