(۱۳۸۹/۲/۳ عصر ۰۴:۳۴)رائول والش نوشته شده:  

طی مراسمی که در اولین همایش تقدیر از دوبلورهای برتر در 9 اسفند سال گذشته انجام گردید؛ جواد شمقدری (معاونت سینمایی وزارت ارشاد) طی سخنانی از کاهش تعداد تماشاگران سینما در سالهای اخیر سخن گفت و دوبله (یا صدا گذاری فارسی به فارسی) را یکی از راههای جلب مخاطب سینما دانست.

امثال جواد شمقدری، مسعود ده نمکی و ... که خود به انحطاط سینما و دوبلاژ ایران کمک شایانی کرده اند، حالا دم از هنر می زنند! خوشبختانه هم ما می دانیم و هم خودش می داند چگونه به این پست و مقام رسیده است، حافظه ما قویتر از آنست که گذشته امثال شما را فراموش کنیم. سینمای امروز ایران حتی از فیلم های آبگوشتی دهه 40 هم عقبتر رفته است، صد رحمت به آنها، که حداقل باعث ترویج فرهنگ و سنن این مملکت می شدند...

(۱۳۸۹/۲/۴ صبح ۰۹:۱۷)دلشدگان نوشته شده:  

پیشنهاد پرده سینما در سالروز درگذشت علی حاتمی: دوبله تنها فیلم دوبله نشده استاد؛ «دلشدگان»

پرده سینما پیشنهاد می کند برای گرامی داشت دستاوردهای هنری علی حاتمی، «دلشدگان» دوبله شود

 در نبود استاد اینکار اصلا درست نیست چون این فیلم بیش از همه متعلق به خود استاد است.

(۱۳۸۹/۸/۱۱ عصر ۰۱:۴۳)رائول والش نوشته شده:  

به نظر من با توجه به اين تماشاگران سالهاست كه بازيگران را با صداي خودشان تماشا كرده اند موفقيت اين كار قابل پيش بيني نيست. هرچند قطعا تجربه ي خوبي خواهد بود.

من بارها و بارها از دوستان و آشنایان پرسیده ام که در فیلم گوزنها، قیصر، بلوچ، ممل آمریکایی، زنی به نام شراب و ... آن صدایی که بجای بهروز وثوقی صحبت می کند صدای چه کسی هست؟ و در کمال تعجب و بدون استثناء همه گفتند: صدای بهروز وثوقی! حتی آنهایی که در آن زمان هم زندگی می کرده اند از نام گویندگان اصلی اطلاعی نداشته اند، اما به دلیل همذات پنداری با این شخصیت این تصور در ذهن آنها شکل گرفته است که این صداها اگرچه متعلق به یکنفر نیست و گاها شباهتی به هم ندارند تماما متعلق به یک شخص یعنی بهروز وثوقی می باشد. البته در گذشته به دلیل عدم دسترسی به فیلم ها صدای گویندگان از حافظه تماشاگران پاک می شده است. امثال محمدعلی فردین، ناصر ملک مطیعی، بهروز وثوقی اسطوره های این مملکت هستند و از زمین تا آسمان با امثال بهرام رادان (کاری به قدرت بازیگری ایشان ندارم) تفاوت دارند. سالهاست که از دوبله فیلم های ایرانی فاصله گرفته ایم و تماشاگران را به شنیدن صدای اصلی بازیگران عادت داده ایم حال اگر صدای چنگیز جلیلوند را بجای بهرام رادان و امثالهم بشوند باعث خنده آنها خواهد شد. فرض کنید صدای مریم شیرزاد را بجای نیکی کریمی بشنوند، چه عکس العملی نشان خواهند داد؟ ضعف صدای اکثر بازیگران فعلی ایران باعث می شود صدای بهترین گویندگان هم مورد قبول تماشاگران قرار نگیرد. بسیاری از بازیگران تاریخ سینمای ایران از جمله رضا بیک ایمانوردی فقط و فقط بواسطه هنر دوبلاژ به این جایگاه رسیده اند.