عليرضا بهپور


انتخاب يک سال سينمايي به عنوان بهترين سال تاريخ هاليوود، کاري تقريبا غير ممکن و دشوار است. مورخان مختلف همواره در انتخاب اين سال اختلاف نظر داشته و هيچگاه به نظري واحد نرسيده‌اند اما در اين ميان سال 1939 از جلوه بيشتري برخوردار است و رتبه اول بسياري از ليست‌هاي مرتبط با بهترين سال سينمايي را نيز از آن خود کرده است. مدتي پيش شبکه تلويزيوني TCM (شبکه پخش فيلم‌هاي کلاسيک ترنر) با ساخت و عرضه مستندي تحت عنوان« 1939: بزرگ‌ترين سال تاريخ سينما»، ضمن تجليل از اين سال سينمايي به بررسي بهترين ساخته‌هاي اين سال پرداخت. به‌طور کلي سال 1939 و تا چند سال بعد از آن (حدود 1942) را مي‌توان اوج سال‌هاي سينماي کلاسيک دانست. تا آنجا که موسسه فيلم آمريکا در انتخاب 100 فيلم برتر تاريخ آمريکا 11 فيلم را فقط از بين فيلم‌هاي اين 4 سال انتخاب کرد.

دو مورد از معروف‌ترين و محبوب ترين فيلم‌هاي تاريخ سينما يعني «بربادرفته» و «جادوگر شهر اوز» هر دو در اين سال اکران شدند. دستاوردهاي فني اين دو فيلم و استفاده کم نظير آنها از تکني کالر و شرايط ساخت اين دو پروژه به قدري عظيم بوده که تا همين لحظه نيز مورد توجه قرار مي‌گيرند. «آقاي اسميت به واشنگتن مي‌رود»، «نينوچکا»، «خداحافظ آقاي چيپس»، «رابطه عاشقانه»، «بلندي‌هاي بادگير»، «دليجان»، «موش‌ها و آدم‌ها» و «پيروزي خفيف» در کنار «بربادرفته» و «جادوگر شهر اوز» در مجموع 10 نامزد اسکار بهترين فيلم آن سال را تشکيل مي‌دهند. با اضافه کردن کلاسيک‌هاي ماندگاري به مانند «هر سپيده دم مي‌ميرم»، «دهه بيست خروشان»، «گوژپشت نوتردام»، «فقط فرشتگان بال دارند»، «دستري دوباره مي‌تازد»، «در سيرک»، «زنان»، «گانگا دين»، «جسي جيمز»، «داج سيتي»، «ماجراهاي شرلوک هولمز»، «سگ باسکرويل»، «آقاي لينکلن جوان» و «پسر فرانکنشتاين» به اين ليست بيش از پيش پي به اهميت اين سال سينمايي مي‌بريم. کارگردانان اروپايي مطرحي نيز در اين سال دست به ساخت فيلم زدند. شاهکار هميشه تحسين شده ژان رنوار يعني «قاعده بازي» در اين سال اکران شد.

«الکساندر نوسکي» آخرين پروژه قابل توجه آيزنشتاين در دهه 30 نيز در اين سال اکران شد.

مارسل کارنه فرانسوي هم فيلم «سپيده دم» را با حضور ستاره آن سال‌ها ژان گابن به روي پرده برد. اينگريد برگمن بازيگر سوئدي و محبوب سال‌هاي بعد هم اولين بار در اين سال و با بازي در فيلم «Intermezzo » که خود بازسازي فيلمي سوئدي است، پا به سينماي آمريکا گذاشت. ماريون اوهارا، گلن فورد و ريچارد کونته از ديگر بازيگراني هستند که در سال 1939 اولين پروژه رسمي سينمايي خود را بازي کردند.

1939 از يک نظر ديگر نيز مورد توجه قرار دارد و آن عقد قرارداد آلفرد هيچکاک با استوديو سلزنيک بود. به اين ترتيب کليد ساخت اولين عنوان سينمايي هيچکاک در آمريکا نيز در اين سال فشرده شد. سال 1939 به لحاظ اقتصادي نيز سالي قابل توجه است. استوديو يونيورسال در اين سال به سود خالص يک ميليون و دويست هزار دلار دست يافت که بهترين سال ممکن از زمان دوران صامت تا به آن روز بود. «جادوگر شهر اوز» نيز در 17 اوت 1939 و پس از تبليغات فراوان در نيويورک به نمايش درآمد و در نخستين روز نمايش نزديک به 37 هزار بليت فروخت که تا آن روز رکوردي بي‌سابقه به شمار مي‌رفت. هرچند در نهايت اين پروژه با شکست مالي همراه بود. «برباد رفته» نيز همچنان و پس از 71 سال رکورد بيشترين بليت فروش رفته تاريخ سينما را با عدد حدودي 202 ميليون در اختيار دارد.

منبع: روزنامه تهران امروز  ( عکس از کافه کلاسیک )

نویسنده:  Munchy  عزیز خودمان !

http://www.tehrooz.com/1389/7/26/TehranE...http://www.tehrooz.com/1389/7/26/TehranEmrooz/399/Page/10/TehranEmrooz_