با تشکر از رزا که بسیار زیبا در مورد ارتش سری می نویسد.

با کمی بررسی می توان فهمید که چرا این سریال اینقدر جذاب و دوست داشتنی مانده است :

1- شخصیت های باهوش ؛ تمام شخصیت های اصلی سریال ( چه مثبت و چه منفی ) هوشمند هستند و هوش و ذکاوت فقط مختص شخصیت های  مثبت و یا فقط شخصیت های منفی نیست.

2- ایجاز در فیلمنامه و قصه ؛ داستان های هر مجموعه بسیار موجز و خلاصه است و به اصطلاح ، آب به سریال بسته نشده است. سکانس زائد در سریال دیده نمی شود و هر پلان به منظور رساندن پیامی طراحی شده است.

3- لمس پذیر بودن شخصیت ها ؛ شخصیت های داستان کارهای محیر العقول و ناممکن انجام نمی دهند بنابراین همه می توانند با آنها هم ذات پنداری کنند. آنها قهرمان های دست نیافتنی نیستند بلکه می توانیم خود را در موقعیت زمانی و مکانی آنها حس کنیم و به جای آنها تصمیم بگیریم.

4- داستان سریال واقع گراست ؛ بدین معنی که تماشگر احساس می کند که در حال تماشای تاریخ است و شاید خیلی ها ندانند که این داستانی تخیلی است اما ، فیلمنامه طوری نوشته شده که بیننده حس می کند که این شخصیت ها و اتفاقات واقعا رخ داده است. این موضوع به جذابیت آن می افزاید.

5- پایان های تفکر برانگیز ؛ هر بخش از سریال ارتش سری دارای یک پایان بندی حساب شده و تامل برنگیز است که بیننده را مدت ها به خود مشغول می کند. اوج این پایان بندی ها را در پایان قسمت آخر سریال می بینیم . پایانی باز که نه می توان آنرا کاملا خوش دانست  و نه کاملا غمناک. پایانی شبیه به شاهکارهای کلاسیک ، همان نوع  پایان هایی که باعث می شوند داستان بر روی صفحه تلویزیون یا پرده سینما تمام شود اما در ذهن تماشاگر همچنان ادامه داشته باشد.

  ..