(۱۳۸۹/۷/۱۰ صبح ۱۰:۲۷)هری لایم نوشته شده:  

.... تجسمی ایده آل برای یک زن شهراشوب فیلم های نوآر دهه 1940 .

اصلا همه زن های دهه چهل ، پتانسیل زن اغواگر ( زن شهرآشوب ) رو داشتن. زیبا ، جذاب و متمایز . علاوه بر اینها ، نوع پوشش زنان در دهه چهل ( کت و دامن و کلاه ) اونها رو رویایی می کرد. من عاشق نوع لباس مردم ( چه زن و چه مرد ) در دهه های 30 تا 50 هستم. کلا هر چه به سمت پایان قرن اومدیم ، در زمینه لباس و شیک پوشی ، دنیا عقب گرد داشت. نوعی راحت طلبی و ولنگاری به وجود اومد و دیگه کمتر می بینیم که کسی با کت و شلوار و کلاه بیرون بیاد. شاید برای همینه که نوآر دیگه در فیلم های امروزی معنی نمیده و هر کارگردانی هم که می خواد یه نوآر واقعی ( نه از این شبه نوآرها ) بسازه داستان فیلمش رو در دهه 40 یا نزدیک به اون تعریف می کنه .