نمیدانم دوستان میدانند یا نه که چگونه ویوین لی برای نقش اسکارلت اوهارا در برباد رفته انتخاب شد ؟ انتخاب او برای این نقش خود یک داستان است که باید شنید و شنید و شنید...

وقتی قرار شد با موافقت خود مارگارت میچل فیلمی تهیه شود همه بازیگران زن هالیوود برای رسیدن به نقش اسکارلت هجوم آوردند و در واقع یکی از بزرگترین رقابتهای تاریخ سینما برای دستیابی به نقشی خاص آغاز شد.

 1- نخستین نام که به میان آمد تالولا بنکهید بود بازیگری بسیار نامدار از تئاتر برادوی که دختر سیاستمداری بزرگ هم بود.

2- بعد میریا هاپکینز مطرح شد که قبل از آن در فیلمهائی مانند دکتر جکیل و مستر هاید و همینطور دردسر در بهشت درخشیده بود

3- نورما شیرر (همسر اروینگ تالبرگ) که همسرش از متنفذین مترو بود

4- جون کرافورد که پیش از آن در هاسی وسوسه گر و سادی مک کی با شخصیتی مشابه اسکارلت بسیار خوب درخشیده بود نفر بعدی بود

5- کارول لومبارد که یکی از بینظیرترین استعدادهای روز آنزمان محسوب میشد و جالب آنکه آنزمان در حال ازدواج با کلارک گیبل بود

6- ایرنه دیون با کوله باری از افتخار (بخصوص در فیلمهای سال 1935 اش)

7- کلودت کلبرت که توانسته بود قبل از آن در کنار کلارک گیبل در فیلم یک شب اتفاق افتاد اسکار بگیرد

8- مارگارت سولیوان که چندان مطرح نبود اما به لحاظ قدرت بازی در فیلمهای قدیمی در ذهنها وجود داشت

9-آن شریدان

10- لانا ترنر

11- لوسیل بال (چهره جدید هالیوود)

12- سوزان هیوارد

13- جین آرتو

14- لورتا یانگ

15- کاترین هپبورن (که جورج کیوکر کارگردان فیلم در مرحله اول ، از او سخت حمایت میکرد)

16- فرانسیس دی (همسر جوئل مک گری)

17- مارگارت تالیچ (که بعدها همسر ویلیام وایلر شد)

همه اینها طی مشورتهائی که سلزینک(تهیه کننده)  با خود مارگارت میچل(نویسنده) داشت از بازی در نقش اسکارلت خط خوردند. مفتضح ترین خط خوردن مربوط به کاترین هپبورن میشد. سلزنیک خطاب به هپبورن جممله ای را گفت که در آنزمان تا 50 روز تیتر اول تمام روزنامه های آمریکا شد : " ببین کاترین، تو فوق العاده هستی اما نمیتوانم تصور کنم که رت باتلر 10 سال را صرف تعقیب زنی مثل تو کرده باشد " کار به درازا کشید. حتی عده ای سلزنیک را ریشخند میکردند که انشاءالله صبر میکنیم تا شرلی تمپل (که آنزمان کودکی بیش نبود و در فیلمهای کودکانه بازی میکرد) بزرگ شود و نقش اسکارلت را بازی کند!

و اما سلزنیک بیکار ننشست. کار او در یافتن اسکارلتی تمام عیار یک حرکت تاریخی بود .کاری که کرد این بود: او 100 نفر را استخدام و به سرتاسر آمریکا می فرستند تا از بین دختران دانشگاه ها ،مدارس هنری ، تئاترها بهترین را انتخاب  وبه وی معرفی نمایند. که البته سوزان هیوارد یکی از کسانی بود که در این برنامه مورد توجه قرار گرفت...

دو سال میگذرد و سلزنیک با آن که 100 هزار دلار خرج میکند اما هنوز به آنچه میخواهد نرسیده است. سلزنیک مجبور میشود بدون یافتن اسکارلت ، فیلمبرداری را شروع کند. اولین صحنه گرفته میشود: فصل آتش سوزی آتلانتا که در مجاورت باقیمانده های دکور فیلم کینگ کونگ (1933) انجام میگیرد. آن روز برادر و مادر سلزنیک وارد میشوند.برادر سلزنیک بانوی جوانی را که کنارش ایستاده است به او معرفی میکند. میگوید : این خانم یک بازیگر انگلیسی که سابقه اش به چند فیلم نجندان با اهمیت محدود میشود. میگوید : این خانم نامش ویوین مری هارت لی است

سلزنیک او را روانه امتحانات دشوارش میکند و ... همه چیز دست به دست هم میدهد تا... ویوین لی انتخاب و بازیگر نقش اسکارلت اواهارای مارگارت میچل باشد. مارگرات میچل نویسنده در مطوبعات از حوصله سلزنیک تمجید میکند ...

بعدها سلزنیک خواست که ویوین لی را در فیلمهائی که تهیه میکند به نوعی اسیر و تیپ کند اما او می گفت: در بازیگری ، تیپ شدن معنی ندارددر بلندیهای بادگیر برای نقش الیزابت چه تلاشها که نکرد(چیزی که باعث دعوای او و سلزنیک شد). سلزنیک از بازی او در هنری هشتم (به دلیل کوتاه بودن نقش) جلوگیری کرد و حتی مانع برخی فعالیتهای تئاترریش شد. وقتی سلزنیک سعی کرد در سال 1945 جلو او را در بازی در یک فیلم بگیرد ، شکایتی بلند بالا علیه او راه انداخت و تمام قراردایش با وی را بی اعتبار کرد.