فصل اول: لاله زار

 لاله زار تهران در اوایل قرن چهاردهم شمسی دوران شکوفایی خود را آغاز کرد.مرکز تمام هنرهای نمایشی از تئاتر تا  سینما و همچنین محافل بحث های هنری و ادبی در کافه قنادی های لاله زار که مرکز تجمع نویسندگان ادبی و هنری و همچنین بازیگران تئاتر آن دوران و بعدها نیز بازیگران سینما بود.

هر هنرمندی با گرایش های فکری سیاسی متفاوت از سوسیالیست ها گرفته تا ملی گراها و طرفداران فرهنگ غرب همگی ایام فراغت خود را در آن دوران در کنار یکدیگر می گذارند، که گهگاه به جدال های لفظی و گاهی فیزیکی منجر می شد.

از زمان نمایش فیلم دختر لر که درسال 1312 در سالن هتل پالاس تهران به نمایش در آمد وبعدها نیز در سینماهای دیگر تهران نمایش داده شد که البته اولین فیلم ناطق فارسی بود، توجه به سینما خیلی بیشتر شد که همین امر باعث شد که سینماها یکی پس از دیگری در لاله زار ساخته شدند  که خیل جوانان آن دوران را به طرف خود سرازیر می کرد.

دهه ی بیست وسی شمسی  دوران شکوفایی تئاتر نیز بود که تئاترگیتی  محل فعلی سینما ونوس و همچنین تئاتر دهقان و جامع باربد،تئاتر نصر و تئاتر فردوسی در کوچه باربد که بعدها به کاباره  مولن روژ تبدیل شد وتئاتر پارس و در خیابان مخبرالدوله (جمهوری فعلی) تئاتر تهران که بعدها به سینما سعدی تبدیل شد.

در دهه ی سی تعداد سینماها در لاله زار به طور چشمگیری زیاد شدند که از ابتدا سینما تابان ،ونوس،مشعل،خورشید نو،در کوچه باربد (ملی)سینماشهرزاد ،نیوز،مترو ،ملی(نادرفعلی)،اطلس،فردوسی و بقیه سینماهای لاله زارعبارت بودند از مرجان ،رکس ،ایران ،البرز ، مایا ک (سهیلا)،متروپل،کریستال و همچنین سینماهای حومه ی لاله زار برلیان ،پارک،آریا،تهران،همای،پردیس،دنیا، اودئون، سعدی، حافظ و اروپا بودند که خلاصه لاله زار تبدیل به هالیوود ایران شده بود و جمعیت زیادی هر روز از شهرستان ها و روستاهای سراسر ایران به طرف خود می کشاند ودر کنار این اماکن هنری مغازه های کت و شلوار فروشی و همچنین فروش البسه از کفش و پیراهن و کروات تا ساعت و لوازم تزئینی و آرایشی بازار گرمی داشت.