هومبره (مرد) را دوباره دیدم . این فیلمی است که اگر پل نیومن تنها  همین یک فیلم را بازی کرده بود برای ماندگار شدنش کافی بود, از بس که شخصیت پردازی این فیلم زیباست . جان راسل ( هومبره ) یک سفیدپوست است که در میان آپاچی ها بزرگ شده و مدافع حقوق سرخپوست هاست. فیلمی پر از دیالوگ های پرمعنی که مانند سکانس هایش جالب و شنیدنی است اما در برخی سکانس ها تفاوت زیادی بین نسخه اصلی و دوبله اول و دوم آن وجود دارد. در دوبله اول شخصیت هومبره و کابوی ها بیشتر لاتی صحبت میکنند و به دیالوگ های اصلی نیز وفادارتر است . اما در دوبله دوم صدای ایرج ناظریان شخصیت پل نیومن را به کلی عوض کرده و ارتقا می دهد . من دوبله دوم را علی رغم برخی دست کاری های کلامی بسیار قوی تر می دانم . این یک استثناء است که دوبله یک فیلم سطح آن را از نسخه اصلی بالاتر برده است و اوج این کار در سکانس پایانی رقم میخورد؛ جایی که کابویِ در حال مرگ , درخواست نام تیرانداز ( پل نیومن ) را می کند و ما می شنویم که : نام او مهم نیست , او یک مرد بود ... سکانسی که بعید است از یاد کسی برود . در حالیکه در نسخه اصلی دیالوگ چیز دیگری است و اصلا به جذابیت این نیست. گویی مدیر دوبلاژ کار ویرایش و بهتر ساختن فیملنامه را به خوبی انجام می دهد .

نسخه ای که من دیدم سه باند صدا داشت ( دوبله 1 و 2 - صدای اصلی ) حیف که فقط دوبله اول به صورت ریل با کیفیت عالی بود و کیفیت دوبله دوم  ریل در بازار نیست.

در لینک زیر  تفاوت دیالوگ ها را در دوبله اول و دوم ببینید . جالب است که در دیالوگ زبان اصلی , ریچارد بون ( که بازی او در این فیلم شاهکار است ) چیز دیگری می گوید:

... مادرم بهم یاد داده که در حضور خانم ها سیگارم رو خاموش کنم و کلاه ام رو بردارم ... اینطوری ممکنه شانس بیارم و بعدش بتونم چیزهای دیگه رو هم بردارم (  لباس خودش یا اون خانم ! )

https://cdn.imgurl.ir/uploads/a486702_Hombre.mp4