(۱۴۰۵/۵/۵ عصر ۰۵:۱۳)اکتورز نوشته شده:  

در کارنامه‌ی اکبر عبدی، نقش غلامرضا در فیلم «مادر» را نمی‌توان صرفاً یک نقش مکمل موفق دانست؛

سپاس از اکتورز عزیز ؛

هی می خواستم درباره اکبر عبدی بنویسم اما حوصله ام نمیشد. نمی دانم چرا اما شاید تقصیر خودش هم بود که این اواخر با بعضی کارها و حرفها از محبوبیت خود کاسته بود. اینکه نیاز او را مجبور می کرد اینگونه شود را فقط خودش می داند اما این حکایت غریبی است که بسیار از هنرمندان ایرانی دچار آن شده اند.

اکبر عبدی به نظرم بازیگر خاصی بود که یک استعداد طنز ذاتی داشت . اولین فیلمی که من هنگام کودکی در سینما دیدم فیلم ماموریت با بازی او بود که البته داستان آن دقیق یادم نیست چون هم خیلی کوچک بودم و هم اینکه به جای توجه به پرده , بیشتر حواسم به دریچه اتاق آپارات و نور عجیبی بود که از آن بیرون می آمد ( دقیقا مانند توتو در سینما پارادیزو !)  اما همینقدر می دانم که نقش یک کارآگاه دست و پا چلفتی را داشت   !

در دوران مدرسه شاید یکی با من مصاحبه می کرد و می گفت دو بازیگر طناز ایران کدامند من فقط نام اکبر عبدی و علیرضا خمسه را می گفتم . واقعا آن زمان کس دیگری نبود . از طنزهای صد قسمتی تلویزیون ( خانه به دوش , متهم گریخت , زیر آسمان شهر  و ...) هنوز خبری نبود .

 اگر نیمه دوم کارنامه او را قلم بگیریم به بازیگری می رسیم که یکی از پایه های مهم طنز در سینما و تلویزیون ایران بود. حرکاتش , صورت اش و آن فیزیک تپل اش  . اکتورز به درستی از نقش ماندگار غلامرضا گفت . خودِ من هر بار که اسم او می آمد یاد دو نقش او می افتادم ؛ یکی باز مدرسه ام دیر شد و دیگری نقش جالب اش  ؛ آقای قندی در فیلم اجاره نشین ها .