پروین خیربخش که با نام هنری فروزان چهره شد متولد شهریور ۱۳۱۶ تو بندر انزلی بود. خیلی جوان بود که ازدواج کرد،اما این ازدواج دووم نیاورد و زود جدا شدن. بخاطر صدای قشنگ و رسایی داشت، اول رفت سراغ دوبله.سال ۱۳۴۴ بود که ورق زندگیش کلاً برگشت. بازی تو فیلم معروف گنج قارون کنار محمدعلی فردین اونو یه شبه تبدیل به یک سوپر استار کرد،از اون به بعد اسم فروزان روی سردر هر سینمایی می‌رفت، بلیت‌ها رو هوا می‌رفت و فیلم میلیونی می‌فروخت. اون شد گرون‌ترین و پول‌سازترین بازیگر زن ایران. معمولاً هم نقش دخترای پولداری رو بازی می‌کرد که عاشق یه پسر فقیر اما خوش قلب و با مرام میشن، یا زن‌های کاباره‌ای که قلب پاک و دل مهربونی داشتن

از فیلمای معروفش میشه به دالاهو کنار بهروز وثوقی، خاطرخواه و بابا شمل و قلندر اشاره کرد. تعداد کثیری  نیز بهترین فیلم او را دایره مینا میدانند.فروزان تو نقش یه پرستار به اسم زهرا بازی زیرپوستی و خفنی از خودش نشون داد که همه فهمیدن اگه کارگردان حرفه‌ای باشه، فروزان چه بازیگر قدریه

اما انقلاب سال ۵۷ ایستگاه پایانی دوران اوجش بود و زندگیش رو زیر و رو کرد. مثل خیلی از ستاره‌های اون زمان، پاش به دادگاه‌ها کشیده شد و برای همیشه ممنوع‌التصویرش کردن. اما باز هم این پایان کار نبود و انقلابیون آرام نگرفته بودند تا اینکه تمام اموالش، از جمله اون ویلای بزرگش تو نیاوران رو که با پول زحمتای خودش خریده بود، مصادره کردن. خیلیا تو اون شرایط ول کردن رفتن خارج، اما فروزان موند. رفت تو یه آپارتمان کوچیک با پسرش زندگی کرد.

تو این سالایی که بعد انقلاب زنده بود، حتی یه دونه مصاحبه با هیچ رسانه‌ای نکرده بود تو سکوت و تنهایی مطلق، با یه حقوق بخور نمیر سر کرد و فقط با چندتا دوست قدیمی در ارتباط بود.آخر این قصه هم پایان خوشی نداشت تو ۴ بهمن ماه سال ۹۴ به خاطر پیری و بیماری تو تهران فوت کرد. مرگش هم مثل بقیه سال های بعد انقلاب زندگیش تو سکوت خبری مطلق بود