درود!

 راجع به درخواست جناب دون دیه گو، بریده جریده از کارتونهای کره شمالی یرایم تازگی داشت، که فراموش شده بود. بالطبع، چیزی هم درباره منبع و تاریخ انتشار بیاد نمانده، متاسفانه!

فضا نامأنوس شده بعد از این همه مدت ننوشتن، کمی هم نا مطبوع! عادتی که ترک شده و ... نیت متنی درباره آقایان "Fabrice Bellard" و "Michael Niedermayer" و داستان "FFmpeg" و نرم افزارهای مفید بر اساس همین و ربطش به قیمت گوشی و دستگاههای دیداری و شنیداری  تا ناسا و مریخ و اینترنت داشتم، اما در این مورد خاص،  جستجو و مطالعه در اینترنت بنظرم بهتر آمد. قدردان این برنامه نویسان گمنام ...

نیم ساعت اول فیلم پارسالی پ ت اندرسن( نبردی پس از نبرد دیگر) سنگین بود، با شخصیت هایی نفرت انگیز بمانند پرفیدیا و هنرپیشه همین نقش، باز هم احساساتی بر می انگیختند، حس منفی یا اشمئزازو انزجار هم که باشد. ادیسه نولان همین را هم نداشت!  از نظر احساسی عقیم بود، کسی نه دلمان را گرم کرد و نه سرد و نه ... (از حق نگذریم ولی! باید قبول کرد که رابرت پتینسون واقعا هم کمی نفرت انگیز بود، ولی نه به اندازه پرفیدیا برای مثال!) انتظار چیزی شبیه به گلادیاتور دو داشتم، همان اثر راهم باقی گذاشت.  با عدم دقت تاریخی و پوشش و خود و زره مشکلی ندارم، که شاهکار -و اقتباس آزاد از هومر- برادران کوئن " اوه ، کجا هستی ، برادر؟" از محبوبترین فیلمهایم است. مثلا زره نداشتند که نداشتنند! هر چند -پیشداورانه- مشکلی با هنرپیشه سیاه پوست و الیوتش هم نداشتم، و ندارم. ولی با بازیگران اصلی مشکل پیدا کردم! منتقدان  penske media این فیلم را هر قدر تمجید و تحسین کنند هم، برای بار دوم احتمالا تماشایش نخواهند کرد. اینقدر کسالت زا و خسته کننده بود که 4-5 ساعته بنظر آمد, بر خلاف نبردی پس از دیگری که فیلم 90 دقیقه ای بنظر آمده بود. و همیشه دیدنیست، خواه بارد کردن قسمتهایی!

با این وضع اینترنت فقط فرصت پیست کردن متن آماده را پیدا کنیم، هنر کرده ایم! (در بار چندم). » بالاخره The Critical Drinker پیدایش شد و حرف دل ما را زد درباره ادیسه. بهتر و زیبانر و حرفه ای تر گفته، ولی حس همان بود! 
خلاصه ترجمه نقدی که در پیام اشاره شد