درودبر همگی

دهه ی هفتاد بود ، تقریبا" سال 74 یا 75

از شبکه ی 2 فیلمی پخش شد که به نظر می رسید محصول اروپای شرقی باشد.

چیز زیادی از داستانش یادم نیست، چون زیاد جذاب نبود که متصل پای T.V بنشینم و بادقت نگاه کنم.

فقط می دانم که یک دخترکی 12-13 ساله با پدربزرگش زندگی می کرد، البته در روستا.

مردی غریبه به آنجا می آید و در خانه شان میهمان می شود.

دخترک که هم باهوش است و هم مغرور و هم از اینکه بالاخره کسی پیدا شده تا با او گرم بگیرد،مرد جوان را(با صدای استاد مرحوم سعید مظفری) به بازی تخته نرد (یا مشابه آن) دعوت می کند و با قاطعیت و با اختلاف فاحش او را شکست می دهد.

در سکانسی دیگر ، دخترک به مناسبت جشن یا روز عید ،یک لباس زیبا به تن می کند و سر میز شام ظاهر می شود.

ولی پدربزرگش با لحنی سرزنش آمیز می گوید:

این چه لباسیه که پوشیدی؟ برو عوضش کن.

دخترک که حسابی تو ذوقش خورده، فریاد می زند:

ازتون متنفرم ، پدربزرگ!

و  غمگین ولی همچنان مغرور اشک می ریزد.

مرد جوان برای دلداری دستمالش را به او می دهد و می گوید:

بیا اشک هات رو پاک کن.

ولی دخترک بینی اش را با آن می گیرد و عقده اش را سر او خالی می کند و فریاد می زند:

تنهام بذار، برو گمشو!

                                                                ***

در سکانس پایانی می بینیم که دخترک مصدوم یا بی حال جایی افتاده است.

 مرد جوان به کمکش می شتابد و او را با دودست بلند می کند تا به خانه ببرد.

دخترک لحظه ای چشم می گشاید ، وقتی که خودش را در آغوش جوان می بیند، با خاطری آسوده و لبخندی کمرنگ دوباره چشمانش را می بندد...(این چندتا نقطه یعنی یک پایان باز به سبک فیلم های اصغر فرهادی)