(۱۴۰۲/۵/۱۸ صبح ۱۱:۰۱)سروان رنو نوشته شده:  

نسخه هایی که در اینترنت هست معمولا 2 ساعت و 48 یا 49 دقیقه هستند . نسخه اصلی طبق اطلاعات سایت IMDB دقیقا 3 ساعت است.  کاملترین نسخه ای که دیدم لینک زیر است که 2 ساعت و 55 دقیقه است  :

https://filmsara.info/oppenheimer-2023/

دوستانی که فیلم را دیده اند نظر خودشان را بگویند.

بالاخره فرصتی دست داد تا نسخه کیفیت بالا و ۳ ساعته اوپنهایمر را ببینم. طبعاً تماشای فیلم روی پرده عریض لذت دیگری دارد که ما از آن محروم هستیم؛ اما وجود همین تلویزیون‌های نسل جدید هم نعمتی است که امکان درک کیفیت‌های بالا را تا حدودی فراهم می‌کند.

درمورد مشخصات عوامل فنی و هنری فیلم زیاد گفته شده است؛ لذا من در اینجا قصد بازگویی این مشخصات و نقد فیلم را ندارم و صرفاً به چند نکته که به نظرم رسیده است، اشاره می‌کنم:*

- از نظر من اولین ویژگی مثبت فیلم، تدوین فوق‌العاده و استفاده از فاصله‌گذاری‌های مخصوص نولان در اثر است.

- دومین ویژگی، فضاسازی عالی (اعم از طراحی صحنه و لباس، گریم، صداگذاری، جلوه‌های ویژه میدانی و کامپیوتری) است.

- کارگردانی، فیلمنامه و بازی‌ها در مرتبه بعدی قرار می‌گیرند.

- به نظرم فیلم کمی دو پاره (تکه) است. یک قسمت از نمایش گذشته و دوران دانشجویی جی رابرت اوپنهایمر شروع شده و شرکت در جلسات کمونیست‌ها، عشق دو طرفه بین او و جین تاتلاک، تدریس او در دانشگاه، ازدواج با کاترین، جذبش توسط ژنرال لزلی گرووز، احداث شهرک تحقیقاتی لوس آلاموس، استخدام سایر دانشمندان و تحقیق بر روی ساخت بمب اتم را به تصویر کشیده و نهایتاً با آزمایش اتمی پایان می‌پذیرد.

جی رابرت اوپنهایمر (سمت راست) و کیلین مورفی در نقش او (سمت چپ)

اما قسمت (تکه) دیگر، نمایش برخورد دولت آمریکا با اوپنهایمر پس از جنگ جهانی و مخصوصاً دسیسه چینی‌های لویس استراوس برای بد نام کردن اوپنهایمر و اتهام کمونیست بودن به او و رابطه پنهانی‌اش با شوروی است. چالش بزرگی که به برکناری استراوس از پست ریاست هیئت مدیره انرژی اتمی آمریکا و البته لغو مجوز امنیتی اوپنهایمر منتهی می‌شود.

- داستان فیلم با شکست زمان و جلو و عقب رفتن در محور زمانی بیان می‌شود. با این وجود بر خلاف روال معمول، روایت تحقیقات هیئت عالی درمورد عملکرد لویس استراوس که از منظر رویدادی، آخرین اتفاقات فیلم است، سیاه و سفید به تصویر کشیده شده و مابقی فیلم (گذشته‌ها) رنگی است.

- اما شخصیتی که نولان خلق کرده، دارای ویژگی‌های خاصی است: انسانی جاه طلب؛ خوش صحبت؛ آشنا به ریزه‌کاری‌های چند زبان و ادبیات؛ عاشق توضیح، تفسیر و تدریس مباحث علمی؛ آشنا با طبیعت و جغرافیا و حتی تغییرات آب و هوایی؛ -در مواردی- به شدت زود باور و آسان‌گیر و بالاخره اوپنهایمری که قبل از تولید بمب، در پی اثرات بازدارندگی آن در مقابل آلمان‌ها و بعد ژاپنی‌هاست و پس از پرتاب آن بر سر مردم هیروشیما و ناکازاکی، دچار تردید می‌شود و این تردید تا آخر عمر با اوست.

- با وجودی که اصلاً داستان فیلم درمورد ساخت بمب اتم و اثرات آن است؛ ما در چند سکانس مفصل، شاهد آزمایش بمب در صحرا هستیم و حتی یک فِریم تصویری از آنچه بر هیروشیما و ناکازاکی فرود می‌آید و نیز تبعات آن دیده نمی‌شود!

- بهترین سکانس فیلم از نظر من، حضور اوپنهایمر در سالن بسکتبال شهرک لوس آلاموس، پس از پرتاب بمب و مکاشفه‌ای است که حین سخنرانی و هنگام خروج از سالن به او دست می‌دهد. 

در مجموع فیلم ارزش آن را دارد که یک بار در شرایط مناسب نور، صدا و از همه مهم‌تر فراغت وقت دیده شود.

چند متن کوتاه و مفید درمورد جی رابرت اوپنهایمر خوانده‌ام که مطالعه آنها مفید خواهد بود و البته بیشتر آنها در فیلم هم دیده می‌شوند:

1) پنج حقیقت درباره پدر بمب اتمی جی رابرت اوپنهایمر

2) اوپنهایمر؛ مردی که آتش را به ارمغان آورد

3) هشت روایت جذاب درباره رابرت اوپنهایمر، پدر بمب اتم 

پی‌نوشت: پس از دیدن فیلم بیشتر از قبل به این نتیجه رسیدم که تحقیق برای ساخت هر گونه سلاح کشتار جمعی، تولید انبوه و اشاعه این تسلیحات توسط هر کشوری و با هر توجیهی (مثل بازدارندگی) خلاف موازین انسانی است.

-----------------------

*هشدار: این نوشته داستان فیلم را لو می‌دهد.