(۱۴۰۲/۶/۱۱ صبح ۰۸:۵۱)مراد بیگ نوشته شده:  

در روزهای پایانی جنگ داخلی ایرلند به سال 1923 و در جزیره ای خیالی به نام اینیشرین ، کالم داهرتی نوازنده ی موسیقی فولک به شکل غیر منتظره ای تصمیم به نادیده گرفتن دوست دیرینه و هم پیاله اش پاتریک سویلابهان می کند در حالیکه پاتریک نزد ساکنان محل به عنوان فردی آداب دان و مورد پسند شناخته می شود ...

 با تشکر از مراد بیگ بزرگوار. نه از اسکار و نه از این فیلم خبری نداشتم.  خودم که وارد نشدن به این مقالات تخصصی را ترجیح می دهم که، تحصیلات سینمایی ندارم و به همین جهت هم، ملاک و معیار خوب بودن فیلم، خوش آمدنش به مذاقم است وبس! با خود کالین فارل که خصومتی نداشتم، ولی از فیلم هایش خوشم نمی آمد. هر چند مطمینا بهتر هستند، از بسیاری از فیلم های ژاپنی و ایتالیایی که دیده بودم، ولی از کارهایش با این کارگردان خوشم آمد. در مورد اسکار هم خواستم که نظر غیر تخصصی خود که در قیاس با ماتریکس چینی، حتی جنی بیشتر لایق اسکار بود و نقش الاغ را ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ درﺟﺔ ادراك  و شعورش به خوبی در آورده بود را بدهم، ولی با خود گفتم که حد اقل ببینم برنده کیست. و انگیزه ای شد برای دیدن  "همه چیز ، همه جا به یکباره"  و فیلم فریزر، که هیچ رغبتی به تماشایشان نداشتم. یادم آمد که بردمن را هم فقط در بار سوم که دیدم، توانستم از دقایق اولیه اش عبور کنم و تا پایان ببینم و اتفاقا بسیار هم پسندیدم! تکنی کالر چشم نواز از گذشته ها را به یاد می آورد، ولی فیلم مزخرفی بود این ماتریکس چینی. ارزش یک صحنه مهر نیهیلیست زدن لبوفسکی بزرگ به پیشانی مردم، از همه این بیشتر بود. به گمانم ماتریکس هندی شاید که بهتر از این باشد. برای فریزر که تقریبا یک تنه بار فیلم را بر دوش کشیده خوشحالم، ولی این هم فیلمی نبود که دوباره بخواهم ببینم! پیش آگاهانه انتظار همین را هم داشتم، از هر دو فیلم. خوشحالم که مکدونا بعد از مرگ من پیدایش نشده. عدم پایبندی به بایسته های یک فیلم جایزه بگیر مانند سفید برفی سیاه، عادی سازی همجنسبازی و زن سالاری، کاراکتر مثبت چینی و غیره هم قابل احترام است. طعنه و زخم زبانهای آشنایش به کشیش و دین هم به گمانم به تبعیت از این منوال نیست.این فیلمش را هم فعلا، یک بار محض خاطر داستان فیلم ورسیدن سریعتر به انجام کار و بار دیگر برای لذت بردن، دیدم. به اوج دستاورد فیلمسازیش در سیری صعودی که سه بیلبورد بود، نمیرسد. ولی از حتی هفت روانی هم بهتر بود،به نظرم. همه چیز فیلم انتظارارتم را بر آورده کرد. کری کندن ولی، فراتر از حد انتظار زیبا و در یاد ماندنی بود!

«این فیلم با دیدگاه نیهیلیسم نسبت به جهان هستی (طبق فرموده ی شما) که در مرتبه ای پائین تر از لبوفسکی بزرگ قرار دارد»  منظورم یک صحنه، شاید هم یک پلان بود! مردد بودم که نظرم، توهین وتحریک تلقی نشود. ولی به نظرم لبوفسکی بزرگ از اصلش (The Big Sleep 1946) هم بهتر است!