این داستان هوش مصنوعی  که این روزها حسابی در بورس هست  داره به همه جای زندگی انسان سرک می کشه و انگار کم کم می خواد پاش به سینمای کلاسیک و بازیگران قدیمی هم باز بشه.

مطلب زیر از نهال موسوی در عصر ایران جالب هست:

asriran.com/003lto

نمی دونم خودش نوشته یا ترجمه هست. اما همونطور که در نمونه فیلم مورگان فریمن هم دیده میشه کار اینقدر تمیز هست که نمیشه فرق اش رو با بازیگر اصلی تشخصیص داد ! اما خب وقتی تو می دونی که مثلا در این کازابلانکای 2 یا 3 , اون بازیگر بوگارت و برگمن واقعی نیست حس عجیبی به آدم دست میده. مثل یک فیلم که بر اساس واقعیت تاریخی ساخته میشه و یک فیلم که بر اساس تخیل ساخته میشه. شاید ..

.. شاید نسل Z یا اون کسی که بعدها به دنیا میاد و اصلا کازابلانکای اصلی رو ندیده باشه خیلی راحت با اون نسخه ها ارتباط برقرار کنه و حتی نقص های نسخه اصلی را هم برطرف کنند و ...

خلاصه دنیای عجیبی خواهد بود