دقیقا 80 سال پیش در چنین روزی , نبرد سهمگین استالینگراد به پایان رسید.

این رویارویی که خونین ترین جنگ تاریخ بشر بود در یک محدوده کوچک جغرافیایی شامل شهر استالینگراد و حومه آن بین آلمان نازی و روسیه شوروی رخ داد.

با این نبرد , افسانه شکست ناپذیری رایش سوم - که تا آن زمان در همه جنگ ها پیروز شده بود - رنگ باخت و نوار پیروزی های هیتلر قطع شد. از این پس متفقین کم کم دست بالا را در جنگ پیدا کردند و قوای محور کم کم از فاز حمله به گارد دفاع وارد شدند.

ارتش آلمان (ورماخت) که در سال 1941 با عملیات بارباروسا موفق به تسخیر مسکو نشده بود در بهار 1942 با نقشه ای جدید موسوم به عملیات آبی , قصد داشت منابع نفتیِ قفقاز روسیه را تسخیر کند . در آغاز , آلمان با انجام یک پیشروی غافلگیرانه مناطق وسیعی از جبهه جنوبی شوروی را تصرف کرد.  با عقب نشینی پیاپی ارتش سرخ  , نبرد به دروازه های شهر استالینگراد  در کرانه رود بزرگ ولگا کشیده شد. هیتلر ارتش ششم را که از زبده ترین لشکرهای آلمان بود به فرماندهی ژنرال پائولوس مامور تسخیر شهر نمود. از سوی دیگر استالین که به دلیل همنامی این شهر با اسم خودش تعصب ویژه ای روی آن داشت , تمام قوای ذخیره ارتش سرخ را به دفاع از این شهر گماشت.

نبرد بسیار سختی بین 500 هزار سرباز آلمانی و 1.5 میلیون سرباز روسی به مدت سه ماه درگرفت . روس ها وجب به وجب از خاک شهر دفاع می کردند اما سرانجام آلمان ها  توانستند با تلفات بسیار استالینگراد را تصرف کنند و پرچم صلیب شکسته را در میدان مرکزی شهر به اهتزاز در آورند گرچه هنوز بخش هایی از حومه شهر در ساحل رودخانه ولگا مقاومت می کرد. چندی بعد , در سرمای زمستان , ارتش سرخ در عملیات اورانوس با به کارگیری هزار تانک T-34 , به دو جناح آلمان که از ارتش های ضعیف تر ایتالیایی و رومانیایی تشکیل شده بود حمله گازانبری بزرگی کرد و کل شهر استالینگراد را با تمام نیروهای آلمانی داخل آن به محاصره در آورد.

با بسته شدن راه تدارکات , آشکار بود که دیر یا زود نیروهای آلمانی از پای در خواهند آمد. ضد حمله ژنرال مانشتاین هم برای نجات ارتش ششم به نتیجه ای نرسید. سرانجام بعد از هفته ها مقاومت , با تمام شدن موجودی مهمات و آذوقه و کشته شدن بیشتر نیروها , ژنرال پائولوس همراه با 24 ژنرال و صدها فرمانده و 90 هزار سرباز باقیمانده تسلیم شدند و نبرد خونین استالینگراد با بیش از یک میلیون کشته در 3 فوریه 1943 به پایان رسید.

در سینما بارها به این نبرد معروف پرداخته شده است و یکی از بهترین فیلم ها Enemy at the gates دشمن پشت دروازه ها با بازی جود لاو است.

کافه کلاسیک