طنز هم در فیلمفارسی به بدترین شکل ممکن بود: طنز کلامی و رادیویی و طنز شخصیّت و تیپ.

من فکر می‌کنم همون زمان هم چندان چنگی به دل نمی‌ده؛ چه برسه، به امروز.

تنها طنز موقعیّتی که در این سینما دیدم، فیلم «سازش» «محمّد متوسّلانی» بود و بس.

و لحظات خیلی کوتاهی از کارای «صیّاد».

شاید اگه انقلاب نمی‌شد دههٔ شصت این‌ همه اثر فاخر به‌وجود نمی‌یومد؛ البتّه، شاید.