شاید شما با انسان‌هایی برخورد کرده باشید که بسیار مودب و بافرهنگ جلوه‌ می کنند ولی وقتی درست بشناسیدشان متوجه می شوید که آنها محترم و بافرهنگ هستند اما تا یک زمان مشخص. کدام زمان مشخص؟ همان زمانی که از واژه نه استفاده می کنید و به عبارتی درخواست آنها را رد می کنید. اینجاست که آن رفتار مودبانه و محترم وجهه آتشین به خود میگیرد. به عبارتی این افراد می خواهند این را به شما بفهمانند که ما خوب بودیم اما شما نخواستید!

قطعا در دنیای واقعی کسی دوست ندارد با این چنین افرادی مواجه گردد ولی وقتی درباره هنر صحبت می کنیم موضوع کاملا متفاوت خواهد بود. معمولاً در هنگام تماشای یک اثر چشمان‌ بیننده به سمت کاراکتری حرکت می کنند که در سکانس مورد نظر، چالشی می آفریند و به عبارتی دیگر آرامش محیط و افراد حاضر را بر هم می‌زند.

حمید تمجیدی کارگردان سریال مرد ترس برای خلق فصل دوم سریالش بازی با مرگ به سراغ چنین شخصیتی رفت. کاراکتری به نام آزاد یک جنایتکار ایرانی که در آمریکا زندگی می کند و برای انجام یک ماموریت مخفیانه در ایران، به ترکیه دعوت می شود. آزاد نام مستعار اوست اگرچه خودش معتقد است از زمانی که به جمع آدم کشان پیوست و این نام را بر وی نهادند او تمام آرامش و آزادی اش را از دست داده است. او مردی خونسرد و بسیار مودب است. آداب معاشرت را به خوبی می شناسد. از دیگران تشکر و یا عذرخواهی می کند! و این در حالی است که انتظار دارد همه در راستای خواسته ها و اهداف او عمل کنند! طراحی و اجرای چنین کارکتری باید آنقدر دقیق صورت بگیرد که تفاوت رفتاری وی متناقض جلوه نکند.

در قسمت های ابتدایی سریال در ترکیه مأموریت کشتن چند نفر و فراری دادن یک نفر دیگر از زندان در کشور ایران را به او محول می کنند و او سعی می کند شرایط را بسنجد.‌ در همان حین دکتر مهران به تمسخر به او می گوید که نکند از رفتن به ایران می ترسد و اینجاست که آزاد بدون انکار حقیقت با عصبانیت و با صداقتی کامل جواب او را اینگونه زیبا می دهد:«بله می ترسم. اگه نمی ترسی بیا با هم بریم!» و اینجاست که متوجه می شویم ما با کسی طرف هستیم که از رک گویی هراسی ندارد و به سادگی می تواند تبدیل به انسانی بشود که تا چند لحظه پیش حضور نداشت.

بر خلاف اکثر کاراکترهای سریال که بیشتر به دلیل کشدار بودن اثر، هر کدام حاشیه های زندگی خودشان را داشتند، آزاد تقریباً بی حاشیه و البته به شکلی زیرکانه ماموریت مخوف خود را دنبال می کرد. می توان گفت که سریال بازی با مرگ بدون او معنایی نداشت. البته خود سریال نقاط ضعف قابل توجهی داشت و کاراکتر آزاد نیز( مخصوصاً با پایان بندی ضعیف) از نقاط ضعف در امان نمانده بود اما با این وجود دو وجهه بودن خلق و خوی این کاراکتر غافلگیر کننده آنقدر جذاب در آمده بود که نقش قابل توجهی در تماشایی کردن سریال داشت‌‌‌‌‌. ‌

این بی انصافی است که از این کاراکتر حرف بزنیم اما نامی از صالح کرمزی بازیگر اهل ترکیه و دوبلور برجسته اش خسرو خسروشاهی سخنی بر زبان نیاوریم. چرا که بدون این دو هنرمند، ما هرگز آزاد را با چنین شمایل جذابی که امروز می شناسیم، نمی شناختیم.