بدترین موقعیت ها آنهایی هستند که خودتان را برایشان آماده نکرده اید چرا که انتظارشان را نداشته اید. اینجاست که استیصال و نگرانی و سردرگمی به سراغتان می آید. مخصوصا اگر عزیزی را از دست رفته ببینید و ناچارید برای بازگرداندن دوباره اش دست به کارهایی بزنید که تا به امروز تجربه اش را نداشته اید. باید عجله کنید آنهم در حالی که می دانید عجله همراه با پریشانی معمولا سودی ندارد.

جف تیلور فیلم Breakdown به خوبی توصیفات بالا را درک می کند. او که همراه همسرش به سمت سن دیه گو در حرکت است، با موقعیت وحشتناکی رو به رو می شود که تا قبل از آن برایش برنامه ریزی نکرده بود. وی در کمال تعجب متوجه می شود که ماشینش به شکل اسرارآمیزی در وسط جاده از کار می افتد. اعتماد کردنش به یک کامیون دار و سپردن همسرش به او نقطه شروعی برای اتفاقات اسرارآمیز و غیر قابل کنترل بعدی است. مردی که همسرش را از دست یافته می یابد خود را در وسط یک مشت انسان می بیند که تا ساعتی قبل آنها را نمی شناخته است. انسان‌هایی از جمله خود کامیون دار که ادعا می کنند همسرش را هیچگاه ندیده اند و پلیس هایی که انگار چندان ناپدید شدن آن خانم را جدی نمی گیرند. به راستی کدام یک از این افراد در گفته ها و عملکردهایشان صداقت می ورزند؟

کرت راسل در یکی از گیراترین نقش آفرینی های عمرش، استیصال و سردرگمی را در بهترین حالت ممکن ارائه می دهد. او در قالب کاراکتری فرو رفته که استیصالش قابل درک اما مهلک است. چرا که در موقعیتی که او قرار گرفته جایی برای معطلی وجود ندارد. درماندگی ای که منجر به تلاش مضاعف می شود مصداق شخصیت جف تیلور است. فیلمی با کاراکتری جذاب و دوست داشتنی همراه با فیلمنامه پرکشش و کارگردانی تنش زا برای تبدیل شدن به یکی از جذاب ترین تریلرهای دنیا چیزی کم ندارد مگر صدای دلنشین خسرو خسروشاهی که آنهم در نسخه ایرانی اش میسر گشته است!