(۱۴۰۰/۱۰/۲۲ صبح ۱۱:۳۰)سروان رنو نوشته شده:  

در طول سریال شخصیتی را نمی بینیم که  در بیرون خانه سرش بی کلاه باشد چون این کار بسیار زشت و مایه شرمندگی بوده.

مست و هشیار

محتسب مستی به ره ديد و گريبانش گرفت
مست گفت: ای دوست اين پيراهن است افسار نيست

گفت: مستی، زان سبب افتان و خيزان می روی
گفت: جرم راه رفتن نيست، ره هموار نيست

گفت: می ­بايد تو را تا خانه قاضی برم
گفت: رو صبح آی، قاضی نيمه شب بيدار نيست

گفت: نزديک است والی را سرای، آنجا شويم
گفت: والی از کجا در خانه خمّار نيست

گفت: تا داروغه را گويم، در مسجد بخواب
گفت: مسجد خوابگاه مردم بد کار نيست

گفت: ديناری بده پنهان و خود را وارهان
گفت: کار شرع، کار درهم و دينار نيست

گفت: از بهر غرامت جامه ­ات بيرون کنم
گفت: پوسيده است، جز نقشی ز پود و تار نيست

گفت: آگه نيستی کز سر در افتادت کلاه
گفت: در سر عقل بايد، بی­ کلاهی عار نيست

گفت: بايد حد زند هشيار مردم، مست را

گفت: هشياری بيار، اينجا کسی هشيار نيست

زنده یاد: پروین اعتصامی