به نام خدا

و با سلام به دوستان کافه کلاسیک  

.

.

.

زمانی بود که تلوزیون مملو از فیلم های سینمایی جنگ جهانی بود . فیلمهایی از جبهه های نبرد بر روی خاکریزها، در پهنای آسمان، در میان امواج اقیانوسها و اعماق دریاها . داستانهای فرار از اسارتگاه ها، حماسه جانفشانی ها، حملات پارتیزانی و مبارزات زیر زمینی ...

یکی از این فیلم ها که در دهه شصت از تلوزیون پخش شد؛ عنوانش بود ...

..

  " دریای بی رحم "

.

.

" دریای بیرحم "  آنگونه که " نیکلاس مونسرات " در مقدمه رمانش نوشته؛ یک داستان طولانی و واقعی شامل یک اقیانوس، دو کشتی و حدود صد و پنجاه مرد است . این یک داستان طولانی است زیرا به یک نبرد طولانی و وحشیانه در بدترین جنگ ها می پردازد و در آن یکی از دو کشتی داستان غرق شده است .

.

نبردی که در تلخ ترین مراحل خود اکنون، نه در جبهه نرماندی، نه در جنگ بر فزاز آسمان انگلستان، و نه حتی در محورهای استالینگرادِ محاصره شده رقم میخورد . بلکه پیروزی در جنگ درست اینجا در پهنه اقیانوس اطلس شمالی است . جایی که امنیت خطوط کشتی رانی متققین تامین میشود و بدون آن هیچ نبرد پیروزمندانه ای اتفاق نخواهد افتاد ... 

.

.

.

 اواخر سال 1939 ، درست زمانی که جنگ آغاز شد، کاپیتان اریکسون به نیروی دریایی سلطنتی فراخوانده می شود و فرماندهی کشتی " کامپاس رز، Compass Rose " را  که برای اسکورت کاروانهای دریایی طراحی شده است؛ بر عهده میگیرد .

.

.

kurt steiner