با سلام مجدد به دوستان محترم. آیا دوست بزرگواری نشانی از فیلمهای زیر دارد؟ ارائه هر گونه نشانی موجب امتنان است

مورد اول.  فیلم سینمایی خارجی که فکر کنم در حد فاصل سالهای 58 تا حداکثر 61 از تلویزیون پخش شد. متاسفانه کلیات داستان رو یادم نیست و این خود گره کار را کورتر می کد. اما به نظرم در مورد شخصی سفید پوست به احتمال زیاد یک معلم بود که یادم نیست به چه دلیلی در زندان یا بازداشتگاهی گیر افتاده بود و در آنجا مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود و این جمله از دوره کودکی یادمه که موقع کتک زدن او بهش می گفتند: فکر می کنی که آدمی! فکر می کنی کسی هستی! بعد یادمه در این بازداشتگاه یا زندان به دستان یک زندانی دیگر که سیاه پوست بود میخ کوبیدند و صحنه دلخراشی بود. این فرد که عرض میکنم حدس می زنم یک معلم بود با رشوه دادن به یکی از نگهبانان با کلی بدبختی مقداری روغن یا کرم تهیه کرد و دستهای این مرد بیچاره سیاه پوست را ماساژ داد تا از درد او بکاهد. اسم این مرد سیاه پوست چیزی شبیه لاروبی یا لارودی بود و یادمه این دوستش مرتب او را با این اسم صدا می زد.

مورد دوم. اگر اشتباه نکنم تله تئاتری بود در اواخر دهه 60 یا اوائل دهه 70 در مورد رزمنده ای که گمان می شد شهید شده اما در واقع زنده بود. او برای بازگشت نزد خانواده اش با روانشناسی مشورت کرد و او روش تئاتر درمانی را پیشنهاد داد تا با ورود ناگهانی به منزل موجبات شوک روحی برای همسر و سایر اعضای خانواده فراهم نشود و به تدریج با این موضوع کنار بیایند. لذا او با صورت باندپیچ شده به عنوان مستاجر به خانه برگشت و اتاقی در گوشه حیاط منزل خود کرایه کرد. در این مدت دوست صمیمیش مرتب به خانه آنها سر میزد و با توجه به اینکه همگان فکر می کردند رزمنده شهید شده به صورت تلویحی از همسر او خواستگاری می کرد. همسر رزمنده که هنوز امید به بازگشتش داشت مرتب به این خواستگار پاسخ منفی می داد. بالاخره رزمنده بعد از مدتها صحبت با همسرش و دوستش با همان صورت باندپیچی شده کم کم هویت خود را آشکار ساخت. به نظرم در آخر کار رزمنده و دوستش همدیگر را در آغوش گرفتند.  

توضیح تکمیلی اینکه من حدس می زدم این فیلم هویت محصول 1365 ابراهیم حاتمی کیا باشه و برادر عزیزم جناب شارینگهام همین نظر را داشتند اما بررسی فیلم هویت نشان داد که ارتباطی با فیلم فوق نداره ضمن اینکه من هنوز فکر می کنم این یک تئاتر تلویزیونی بود و نه فیلم سینمایی.

مورد سوم.  فیلمی خارجی پخش شده در دهه 60 درباره یک تبهکار به نام باکارا که در آخر فیلم وقتی داشت گیر می افتاد در اتاقی با دوستانش نشسته بود و یکی از نوچه هایش که خطر را حس کرده بود مرتب او را صدا می کرد و می گفت باکارا، باکارا، هی باکارا. با عرض شرمندگی چیز دیگری از این فیلم یادم نیست.

توضیح تکمیلی اینکه دهه 60 چنین تیپ فیلمهایی شبیه فیلمهای کمیسر مولدوان بود. من جستجویی در فیلمهای کمیسر مولدوان کردم و شخصیتی به نام باکارا پیدا نکردم. مع ذالک دوستان با تجربه کافه کمک بفرمایند، آیا شخصیت منفی باکارا در سری فیلمهای کمیسر متهم می کند بوده است؟ و اگر بوده به نظر شما کدام فیلم؟

مورد چهارم.یک فیلم سینمایی خارجی که ظاهرا کمدی هم بود و در سالهای اولیه انقلاب و شاید هم سال 57 ماههای قبل از انقلاب پخش شد. در باره یک زن خشن کولی که هفت تیر به دست بود و با دختر نوجوانش در حال سیر و سفر بودند. فقط این جمله بامزه از اواخر فیلم یادمه که با مردی ملاقات کردند و دختره به مادر خشنش گفت: مامان من از این یارو خوشم نمیاد. بزن بکشش!

با تقدیم احترام مجدد و آرزوی تندرستی برای دوستان گرامی