نوروزتان فرخنده باد

بر چهره ی گل نسيم نوروز خوش است

در صحن چمن روی دل افروز خوش است

از دی که گذشت هر چه گويی خوش نيست

خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است

...

چون ابر به نوروز رخ لاله بشست

برخيز و به جام باده کن عزم درست

کاين سبزه که امروز تماشاگه توست

فردا همه از خاک تو برخواهد رُست

چون لاله به نوروز ، قدح گیر بدست 

با لاله‌رخی اگر تو را فرصت هست 

می نوش به خرّمی که این چرخ کهن

  ناگاه تو را چو خاک گرداند پست

...

چون بلبل مست راه در بستان يافت

روی گل و جام باده را خندان يافت

آمد به زبان حال در گوشم گفت

درياب که عمر رفته را نتوان يافت

 حکیم عمر خیام