(۱۳۹۷/۱۰/۱۷ صبح ۱۱:۵۵)دون دیه‌گو دلاوگا نوشته شده:  

(۱۳۹۷/۱۰/۱۶ عصر ۱۱:۰۹)مراد بیگ نوشته شده:  

... ولی اگه درخواست بنده را دوباره با دقت بازخوانی بفرمائید عرضم آهنگ بیکلامی بود که جام 94 ابتدای شروع ویژه برنامه ی پخش جام از تلوزیون به عنوان آهنگ رسمی مسابقات به خوردمان میدادند ...

تصمیم گرفتم آهنگ بی‌کلام درخواستیِ دوست ارجمندم "مراد بیگ" از پخش تلویزیونیِ جام 94 را بیابم ... مُراد حاصل نشد ولی ... 

من آدم فوتبالی‌یی نیستم. ولی بعضی خاطرات خوش با فوتبال دارم که مرورشان شادی به قلبم می‌آورد. یکی‌ از آن‌ها، پانزدهمین دوره‌ی جام جهانی فوتبال در امریکا‌ـست که برمیگردد به تابستانِ سال 1994 میلادی ـ تیرماه 1373 شمسی.

نوستالژیِ من و بسیاری از هم‌نسلان-ام از آغازین‌سال‌های دهه‌ی 70، همین جام جهانی است. خاطرمان نمی‌رود رویدادهایش که نقل محافلِ آن دوران بود: مثبت اعلام‌شدنِ تستِ دوپينگِ مارادونا و متعاقباً محروميت‌اش، شادی‌های روماریو و بِبِتو بعد از گل زدن به هلند و انجام رقص بچه‌بغل [بِبِتو در حین بازی‌ها صاحب یک فرزند پسر شده بود]، پنالتی خراب‌کردنِ روبرتو باجو در بازی فینال و اشک‌ریختن‌هایش ....

امشب گشتم در آرشیو کاست‌های ویدئوی قدیمی-ام، مگر نشانی از آن جام ِ خاطره‌انگیز بیابم. و سرانجام چیزکی یافتم: فینال جام جهانی 94 (بین ایتالیا و برزیل) در ضربات پنالتی؛ با همان گزارش 24 سال پیش تلویزیون ایران، که به گمانم صدای کیومرث صالح‌نیا باشد.

تماشای فیلم در آپارات

اون جام توطئه فیفا علیه مارادونا بود و گرنه همه میدونستم اون مارادونای با روحیه و آرژانتین قهرمان میشدن فقط توطئه هاوه لانژ بود برای این که مارادونا دوباره فاتح جام جهانی نشه