امپرسیونیسم از مکاتب هنری ای بود که در اواسط قرن نوزدهم و تا اوایل قرن بیستم در کشور فرانسه و ابتدا در نقاشی و سپس در مجسمه سازی و موسیقی و سایر هنرها نمود پیدا کرد.
در واقع امپرسیونیسم اولین و مهم ترین حرکت تمایلی موسیقی به سمت مدرنیسم در قرن بیستم بود و کسی که این مکتب را وارد موسیقی کرد آهنگساز شهیر فرانسوی و نماد موسیقی این کشور «کلود دبوسی» بود که بعد از او نیز کسانی چون راول، دیلیوس، دوفایا و رپیسگی راهش را ادامه دادند. نقطه آغاز آن هم با خلق آثاری همچون "بعدظهر یک رب النوع"، "بر فراز کشتزارها" و "دریا" توسط دبوسی شکل گرفت.

موسیقی آن ها در برابر رومانتیسیسم آلمان قرار گرفت، مرز بین مطبوعیت و نامطبوعیت برداشته شد و شادی و رقص دوره رومانتیک جای خود را به حزن و پیچیدگی در هارمونی، تنالیته، ریتم و بافت داد. اما دلیل آن چه می‌توانست باشد؟
درواقع با یک نگاه اجمالی به یک قرن گذشته میتوان متوجه شد که تغییر و تحولاتی که در این دوره شکل گرفت، از لحاظ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، علمی و فرهنگی، در هیچ عصری با این شدت و عظمت نبوده است:

ظهور کمونیسم و در پی آن بوقوع پیوستن انقلاب هایی همچون انقلاب بلشویکی در روسیه تزاری، وقوع دو جنگ بزرگ بین المللی و در پی آن ایجاد تشکیلاتی با عنوان سازمان ملل، ضعف اقتصاد اروپا در پی وقوع جنگ و در پی آن ضعف استعمار و استقلال کشورهای بزرگ و ظهور کشورهای کوچک در گوشه و کنار جهان، تبدیل شدن ژاپن و چین بعنوان دو قطب اقتصاد دنیا، پیشرفت بسیار سریع تکنولوژی و تاثیر آن بر صنعت، فیزیک و شیمی ( هسته ای، الکترونیک، پزشکی، داروسازی و...)، ارتباطات و حمل و نقل، نجوم و ستاره شناسی، اختراع رادیو، تلویزیون، لیزر، جت، بمب هسته ای، آنتی بیوتیک، کامپیوتر، ارسال ماهواره و سفر به فضا و فرود انسان بر روی ماه همه و همه در یک دوره یک قرنه تاثیری عظیم بر هر آنچه در پیرامون هست گذاشته که موسیقی نیز نتوانسته از این قاعده مستثنا باشد و با شتاب زدگی و سرعت در تغییر از یک مکتب و ایسم به مکتب دیگر بوده است.

دبوسی اما همواره از پذیرفتن این عنوان که او امپرسیونیسم را وارد موسیقی کرده پرهیز می‌کرد. او در ١٨۶٢ در خانواده ای متوسط در پاریس چشم به جهان گشود. تحصیلاتش را در کنسرواتوار پاریس ادامه داد و پس از اتمام آن به روسیه رفت. او با سالها اقامت در این کشور بر غنای علم موسیقایی خود افزود و دریافت جوایز مهم موسیقایی در همان اوایل ایام جوانی از وی آدمی مشهور ساخت. در این ایام واگنر و موزورگسکی بر وی تاثیر بسزایی گذاشتند و باعث شدند بعد ها آثار مهمی همچون بعد از ظهر یک دیو، سویت سمفونیک دریا، نوکتورن هایی برای ارکستر، ایماژ ها، سونات ها، پرلودهایی برای پیانو و... را خلق کند، تا جایی که امروزه او را جانشین شوپن در آهنگسازی برای پیانو می‌دانند.

با آغاز جنگ نخست جهانی روحیه میهن‌پرستی دبوسی شدت بسیاری می‌گیرد و می‌توان در آن دلیل دشمنیش با آرنولد شوئنبرگ را که در جبهه روبرو خدمت می‌کرد و دبوسی او را خطرناک می‌خواند، یافت. در این سال‌ها دبوسی اثرهای خود را این‌گونه امضا می‌کرد: «کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی». اما عمر او به دیدن پایان جنگ کفاف نکرد و در ١٩١٨ و در سن پنجاه و شش سالگی به علت بیماری سرطان از دنیا رفت.

در انتها باهم یکی از زیبا ترین آثار پیانویی این آهنگساز بزرگ تاریخ موسیقی را می‌شنویم:

Debussy - Rêverie, L. 76