(۱۳۹۷/۷/۸ عصر ۰۹:۳۷)Emiliano نوشته شده:  

... چون، برای پوستر این فیلم خاطره انگیز، از پوسترهای الکترونیکی (که من اسم "جعلی" بهشون می دم) استفاده کردید؛ که، متأسفانه تقریباً هر کسی بدون کمترین دانشی از زیبایی شناسی و طراحی و گرافیک اونا رو طراحی می کنه. امیدوارم که این گفته ی بنده به کسی برنخوره.

این ها اصل جنسن و روی کاور کاستی که من داشتم، سومی دیده می شد. یادش بخیر:

http://s8.picofile.com/file/8338675992/Taraj_1_.jpg

http://s8.picofile.com/file/8338676000/Taraj_2_.jpg

http://s8.picofile.com/file/8338676018/Taraj_3_.jpg

داشتم به پوستر فیلم خاطره‌انگیزِ تاراج (1363) نگاه می‌کردم و از ضرب و هیجانِ قلم‌موـی طراح-اش لذت می‌بردم:

امروز دیگر از این‌دست پوسترها خبری نیست. کارها، کامپیوتری و سریع شده و ذوقِ هنری و تفکرْ در مرتبه‌ی چندم است. همین اتفاق برای طرح روی جلد کتاب‌ها افتاده است. شنبه‌ای که گذشت، برای بازدید از سیزدهمین نمایشگاه کتاب اصفهان به پُل شهرستان رفته بودم. بین غرفه‌ها چشم‌ـم افتاد به طرح روی جلد این کتاب‌ها: "گتسبی بزرگ" و "کنت مونت کریستو".

اوّلی، چهره‌ی "جک نیکلسون" را با گریم فیلم محله‌ی چینی‌ها (1974) [+] به جای گتسبی بزرگ گذاشته بود! و دوّمی، چهره‌ی ژنرال اندرو جکسون (+) را به جای کُنت مونت‌کریستو قالب کرده بود! یعنی بی‌ذوقی تا این حد؟!

تصویر زیر: پوستر فیلم محله‌ی چینی‌ها (1974)

تصویر زیر: پُرتره‌ی ژنرال اندرو جکسن (هفتمین رئیس‌جمهور آمریکا)

تصاویر زیر: پُرتره‌ای از اندرو جکسون در دفتر کارِ دونالد ترامپ در کاخ سفید. "جکسون" رئیس‌جمهورِ محبوبِ ترامپ است!

بگذریم ...

بارانِ بی‌تابی که در فراغتِ امروز بارید، مرا سر حال آورده بود ــ لااقل برای دقایقی، محو آن زیبایی و شور شدم. به ایوان رفتم و از طبیعتی که چشم‌اندازش در مه و ابرْ گُم بود فیلم گرفتم.

بعد یکی از نوار-کاست‌های ایّامِ ماضی را گذاشتم و با نوایِ موسیقی، سفری در زمان کردم. این کاست‌های موسیقیِ بی‌کلام‌ را در آن روزگارِ قحطی از یکتا کاست‌فروشیِ شهرمان در گُل‌سرخیِ رامسر می‌خریدیم. فروشنده، از هر آلبوم فقط یک نمونه داشت! برایت پخش می‌کرد و اگر خوشت می‌آمد باید یک کاستِ خام ازو میخریدی تا روی-اش برایت موسیقی را کپی و ضبط کند!

سه-آهنگی از این کاست را که بیشتر گوش می‌دادم ــ و هیچگاه نام‌شان را ندانستم ــ امروز در اینترنت میگذارم، مگر به یاریِ دوستان، ردّ و نشانی از آن‌ها بیابم:

موسیقی بی‌کلام اوّل

موسیقی بی‌کلام دوّم

موسیقی بی‌کلام سوّم

---------------------------------------------------------

پی‌نوشت:

با کمک نرم‌افزار اندرویدیِ "SoundHound" موفق شدم موسیقی اوّل را خودم شناسایی کنم. نام-اش "Sorrow" (حُزن) است. بی‌کلامِ آن، از اجراهای فرانک پورسِل است [دانلود از اینجا]؛ و باکلام-اش، اجرای مورت شیومَن در فیلم "À nous les petites Anglaises" به سال 1976 ــ [تماشا در اینجا].