با سلام و ادب خدمت دوستان عزیز .

دوستان عزیز لطفا در مورد  سوال زیر نظرات خودتون و ارائه بدید تا یک نظرسنجی از دیدگاه دوستان در درک درست این سوال پدیدار بشه تا منم نسبت به فیلم های ایرانی کمی علاقمند بشم. چون اصلا از فیلم های ایرانی به غیر مختارنامه ، یوسف پیامبر  خوشم نمیاد و نگاه کردن به این فیلم ها و سریال ها از نظر من وقت تلف کردن است.پس از طرفدارن سینمای ایران می خوام که من و با مطالبشون قانع کنند.ممنون

سوال : چرا ایران بر خلاف کشورهای غربی از استعدادهای رزمی برای زیباتر شدن در فیلم هاش بهره نمی گیره و فقط فقط فیلم ها و سریال های ایرانی شده گفتن چند دیالوگ ؟

برای مثال کمترین مورد رو خدمت شما عرض می کنم : تو فیلم های ایرانی وقتی می خوان یه گروه تبهکار بگیرند بدون هیچ درگیری و با شلیک چند گلوله و یه ایست گفتن ماجرا تمام می شه و اون لذت درک هنر جنگ و هنر قدرت نیروی انتظامی و هنر انجام حرکات نیروهای نوپو در ایجاد امنیت و خطرهایی که مامورین نیروی انتظامی رو تهدید می کنه برای مخاطبین قابل درک نیست . چرا فیلم ها و سریال های ایرانی اینگونه اند ؟

پس جایگاه هنر رزمی در سینمای ایران کجاست؟

لطفا نظرات سازنده ی خودتون رو درباره این مساله بیان فرمایید . با تشکر بیلی لو