آخرين قسمت سريال ارتش سری با جشن و بخور و بنوش تمام می شود.
مونيک با يک افسر انگليسی ( یا امریکایی یادم نیست) فلنگ را می بندد و آلبر هم از اين موضوع خبر دارد و مثل هميشه که هيچ قيد و بندی ندارد تبريک هم بهش می گويد. و آلبر سهم همه برو و بچه ها را از پولی که از لندن برايش می رسيده است و ذخيره می کرده است را می دهد.
همانطوری که جناب سروان اشاره کردند سريالی به نام کسلر هم درست می شود که در آن به زندگی کسلر در آلمان بعد از جنگ می پردازد.

به هر حال دوبله خارق العاده ای دارد مخصوصا اگر به  سانسورها و محدوديت ها بيانديشيم ارزش کار دوبله اين سريال هزار چندان می شود.
محبوب ترين شخصيت سريال برای من سروان نيک برادلي بود که فوق العاده تيز و نترس بود و سر و سری هم با ناتالی داشت و آخر سر هم به خاطر دل عاشق و سر نترسش جان خودش را داد.
با صدای پرويز ربيعی که به نظر من حسين عرفانی با توجه به شباهت عجيب نيک برادلی با جوانی های کلارک گيبل گزينه مناسب تری بود.