این مطلب بطور اتفاقی روزنامه همشهری که ورق میزدم بهش برخوردم

گفتم بد نباشه یه سری عکس و دیالوگ هم اضافش کنم جالب تر بشه تا بعد ارسال کنم

کمتر فیلمی را میتوانید پیدا کنید که از تیپ بیمار و لوکیشن بیمارستان استفاده نکند

مثل اتفاقی که برای کاراکترهای مجری قانون با لباس های فرم و ماشین پلیس و کلانتری افتاده

بالاخره در فیلم یا سریال کسی حالش خراب می شود که یا با یک آب قند روبراه میشود

یا با ماشین شخصی و آمبولانس میرسانندش بیمارستان، بعد هم میرسیم به کسانی که قرار است بیمار را در بیمارستان ملاقات کنند

اگر نویسنده و کارگردان حواسشان به جزئیات باشد، آداب این عیادت میشود شناسنامه کاراکترها و معرفی خرده فرهنگهایشان

اینکه چه با خودشان میبرند، چه میخورند و به بیمار چه میخورانند و چطور اما بیشتر وقتها این صحنه ها از کلیشه هاتی رایج فراتر نمیرود

همه شبیه به هم از آب در میاید! توی داستانها هم کلیشه این موقعیت دست توانای نویسنده را میبوسد و یاری ذهن خلاقش را میطلبد

ماندگارترین این موقعیتها مربوط میشود به ماجرای مثل آباد ناخوش خر خورده که وقتی در سریال مثل آباد به تصویر کشیده شد بیشتر در یادها ماند

مجموعه ای که نوروز سال 60 روی آنتن رفت تا در شبهای تعطیل، مردم را پای تماشای بازی بازیگرانی بنشاند که هر کدام بعدتر اسم و رسمی برای خود به هم زدند

ناخوش خر خورده !!!

قسمت ناخوش خر خورده فرصتی شد تا حمید جبلی به خوبی دیده شود

وقتی نقش پسر طبیبی را بازی میکرد که قرار بود از همراهی پدر فوت و فن طبابت یاد بگیرد

یک روز وقتی حال بیمار از نتیجه طبابت بدتر شده بود، پدر خود را از تک و تا نیانداخت و بعد از کلی معاینه اخم ها را توی هم کرد و با اوقات تلخی گفت

حکیم/ مگه نگفتیم مواظبش باشید و نذارید ناپرهیزی کنه؟!

از دو و بری ها انکار و از طبیب پدر اصرار که اگر ناپرهیزی نکرده بود با نسخه من هم تبش بریده بود و هم حالش خوب شده بود!

پافشاری طبیب کار خودش را کرد و یکی اعتراف کرد که بله، هوسانه برش نازک خربزه ناپرهیزی بیمار بوده

مهری ودادیان در این ماجرا نقش مادربزرگ خانواده رو ایفا کرده بوند

مادر بیمار/ (با گریه زاری)حکیم باشی جونم تقصیر از ماست، خدا الهی کورم کنه!

دیشب داشتم واسه بچه ها خریزه پاره میکردم، چشمم افتاد دیدم محمد داره با هوس و حسرت نگاه میکنه!

اینجا خیلی جالب میشه/ به حکیم میگه برا بچه ها خربزه پاره میکرده اما در حقیقت خودش مشغول خوردن خربزه بوده اون هم با چه اشتهایی!

دلم طاقت نیاورد، یه قاچ دادم که بچم جیگرش حال بیاد، الهی کور بشم! (خدا نکنه)

حکیم/ دیدی گفتم آبجی! وقتی میگم خورده (ناپرهیزی کرده) نگو نخورده!

حالا این دواهارو بهش بدین، شااااید خربزه رو بی اثر کنه!

عجب حکیمی ام بوده! ببینید چه نسخه ای برای مریض بدبخت میپیچه!

هلیله کدو قلیونی، شیر ترشیده شتر، پاچه ملخ!

حدس طبیب هم نه از نشانه بیماری که از پوست خربزه های ورودی خانه قوت گرفته و جست و جو در اطراف بیمار شد درس امروز پسر

غافل از اینکه وقتی پسر تنها به عیادت بیماری رفته بود که با نسخه پدر حالش بهتر که نه، بدتر هم شده بود

کنج حیاط خانه جز پالان خر ندید و بعد از اصرار به ناپرهیزی بیمار فاتحانه گفت که ناخوش خر خورده، تا خانه از صدای خنده کسان بیمار پر شود

ویژه نامه هفتگی همشهری مرداد 95