(۱۳۸۹/۲/۱۲ عصر ۰۸:۴۳)موسيو وردو نوشته شده:  

ببخشيد دلم پر بود زياد حرف زدم. راستش اومدم بگم كه از بحث فيلم نوآر  خارج شدن دوستان ديدم خودم از همه بدترم

من اطلاعاتي درباره نوآر ندارم اگه دوستان لطف كنن و در حد آماتور هم توضيحاتي بدن خوشحال ميشم

اصطلاح فيلم نوآر film noirرا منتقدين فرانسوي ساختند. خود كلمه هم فرانسوي و به معني سياه است. در مجموع فيلم نوار به فيلمهاي گفته مي شود كه فضا و ساختاري تيره و تاريك، محزون، سرشار از سوءتفاهم و بدگماني و نا اميدي باشد.  قهرمان هاي مرد فيلم هاي نوآر عموما تكرو، افسرده و گاهي گناهكار هستند. زنهاي فيلمهاي نوار هم معمولا در صدد اغواي مردان و رسيدن به قدرت و در نهايت شكست خورده هستند. فيلمهاي نوار عموما در دهه هاي 40 و 50 ميلادي ساخته شده اند.

ساير خصوصيات: نور پردازي پر كنتراست و داراي سايه هاي عميق، فضاي شهري (كافه ها و ....)، سيگار كشيدن هاي پي در پي، وجود سكانس هاي زياد شبانه، جنايت، سرقت و از همه مهمتر خيانت پيشگي

همچنين معمولا در تحليل اين فيلم ها به لايه هاي مختلف روانشناسانه شخصيت ها اشاره مي شود.

كارگردانهاي مطرح: جان هيوستن (شاهين مالت، جنگل آسفالت، كي لارگو)، هوارد هاكس (داشتن و نداشتن، خواب ابدي)، بيلي وايلدر(غرامت مضاعف، تعطيلات از دست رفته، تكخال در حفره، سانست بولوار)، فريتز لانگ (خانمي در پنجره، خيابان اسكارلت)، اتو پرمينجر(لورا، فرشته سقوط كرده، جايي كه پياده رو ها تمام مي شوند)، آنتوني مان، اتو پرمينجر، رابرت سيودمارك و .....

فيلمهاي مطرح: جيب بر خيابان جنوب، بوسه مرگبار، وحشت در خيابانها، جنون اسلحه، خانمي در درياچه، گيلدا، خانمي از شانگهاي و بسياري از فيلمهاي ديگر كه ديدن آنها آرزوي هر سينما دوستي و صد البته خود من است.

گاهي اوقات فيلمهاي گنگستري دهه 30 را هم جز فيلم هاي نوار در نظر مي گيرند ولي اين فيلمها همه مشخصه هاي گفته شده را ندارند و از دهه پنجاه به بعد اين فيلمها كمرنگتر شدند ولي هر چند يكبار فيلمهاي با مشخصه هاي نوار يا اصلا براي اداي دين و متاسفانه بازسازي بي مورد آنها ساخته مي شود.