MAD MAX (fury road)

فیلم نیست .

توهین به شعور مخاطب است .

یک کنسرت است . در سالنی زیبا . ولی بدبختانه نوازندگانش بلد نیستند آهنگ بزنند . فقط با سازها بازی میکنند و صدای گوش خراش تولید میکنند .

داستان ندارد. شخصیت پردازی ندارد. اخلاق ندارد. خطاطی نیست . سیاه مشق است . نان (اکشن صرف) را میخورد.

خیلی معروف شده بود . بالاجبار دیدم که ببینم چیست . بیخودی هزینه کرده .

من اگر قرار باشد اکشن صرف ببینم ، میروم مسابقه بوکس نگاه میکنم .

اگر قرار است وحشیگری ببینم ، عبور گوزن های یال دار از درون رودخانه پر از کروکودیل را میبینم .

حالا اگر قرار است وحشیگری اش را موجود دوپا انجام داده باشد ، سر بریدن داعشی ها از همه اینها وحشیانه تر و شوک بر انگیز تر است . ارزان تر هم در می آید . دیگر نیازی نیست که میلونها دلار هزینه کنی که وحشیگری نشان بدهی . یک نفر را جلوی دوربین میکشی و تمام !

به نظرم قبل از اینکه اینگونه فیلم ها در ایران بیاید و خیلی ها را سرکار بگذارد، خوب است یک نفر پنبه اش را بزند تا دیگر وقت کسی برای دیدنش تلف نشود.

اگر هم قرار است فیلمی از این دست را ببینم ( که هیچ وقت از روی عمد یک همچین اشتباهی نمیکنم ) میروم فیلم RAMPAGE را میبینم .

حداقل به زور می شود یک نتایج اخلاقی و سیاسی و یا داستانی از آن دریافت کرد.