اصلا بخاطر تماشای این فیلم بود که ایجاد این بخش به ذهنم رسید. آخه خیلی توذوقم خورد و ناراحت شدم از سانسور برخی

از صحنه های این فیلم...

فیلم خاطرات خانوادگی با شرکت مارچلو ماسترویانی و ژاک پرن

یک فیلم احساسی و اندوهناک که شاید خیلی از ماها اونو وقتی بچه بودیم دیده باشیم...

برادر بزرگتر با بازی مارچلو (با دوبله زیبای جلال مقامی) و برادر کوچکتر با بازی ژاک پرن (با دوبله خاطره انگیز محمد عبادی). یادم نیست عوامل دوبله این فیلم معرفی شده یا نه که اگه نیست بگین بگذارم.... خلاصه مادر این دو در جوانی فوت میکنه و مادر بزرگشون سرپرست این دو نفر میشن اما ژاک پرن را میسپارن به یه خانواده ثروتمند و خلاصه بعد این جوون مریض میشه و فوت میکنه. (خیلی خیلی خلاصه گفتم!) و این برادر بزرگتر هم غصه این داداش کوچیکه را میخورد...

پر حرفی نکنم

یه سکانسی از فیلم این دو برادر برای دیدن مادربزرگشان به سرای سالمندان میروند و آقای سانسورچی هرچی محبت این مادر بزرگ بوده قیچی فرمودند!!!

آقای محترم مگر خودت مادربزرگ نداشتی؟؟!!

من درک نکردم در آغوش گرفتن یک پیرزن از سوی نوه هایش چه ایرادی داشت؟؟!

حال به حالی میشدیم؟؟؟؟

نامردا!!!

هرچی لمس کردن بود سانسور!!!

با عصبانیت به پایان میبرم این قسمت را!