در آستانه ی سال نو خواستم یادی کنم از دو عزیز درگذشته که نامشان آنچنان که شایسته ی هنرشان باشد در عالم هنر تکرار نشده است. در این برهوت موسیقی که هر بی هنری نام هنرمند بر خود گذشته و بر "صحنه" ظاهر می شود و ادعای خواندن و نواختن می کند لازم می دانم تا با نشر این نوشته و تصاویر ، یادآوری کنم که هنرمندان واقعی چه کسانی بودند و افسوس و هزاران افسوس که در بین ما نیستند. دو ویدئو ی کوتاه از هنرمندی استاد مازیار و استاد فریبرز حیدری برایتان انتخاب کردم که در ادامه ببینید. این ویدئوها را از صفحه In Memory of Ostad Fariborz Heydari که دختر زنده یاد فریبرز حیدری ایجاد کرده است مدتها پیش یافته بودم و هفته ای نیست که این ویدئوها را نبینم. همیشه با دیدن این تصاویر بغض میکنم و افسوس میخورم که چرا این دو هنرمند اینقدر زود از بین ما رفتند. از این افسوس میخورم که چرا این دو هنرمند بزرگ باید در جمع های خصوصی هنر خود را عرضه می کردند و چرا جامعه ما قدر این هنرمندان را ندانست؟ براستی کدام مردم با هنرمندان خود چنین می کنند که ما میکنیم؟

در مورد مازیار دست کم نیاز به معرفی و نوشتن بیوگرافی نیست اما در مورد استاد فریبرز حیدری مطالب در نت بسیار کم است و حتی در ویکی پدیا صفحه ای ندارند. از این رو شرح کوتاهی از زندگی کوتاه و فعالیتهای پربار او را در ذیل می آورم. این شرح حال از طرف دخترش ملودی حیدری نگاشته شده است:

فریبرز حیدری به تاریخ ۷ تیر سال ۱۳۳۴ در خانواده ای هنرمند در تهران چشم به جهان گشود. عمویش استاد اصغر بهاری (نوازنده کمانچه) و داییش استاد بزرگ لشگری (آهنگساز و نوازندهٔ ویولن) و پدرش ایرج حیدری ویولونیست بودند. وی در همان سنین کودکی آموزش پیانو کلاسیک را نزد استادانی مانند استاد انوشیروان روحانی، استاد اردشیر روحانی و دکتر امانوئل ملیک‌اصلانیان فرا گرفت. هوش و پیشرفت ایشان در زمینه پیانو تحسین برانگیز بود آنچنان که در سن ۱۴ سالگی با ساختن اولین آهنگ خود "بهار رنگارنگ" وارد موسیقی حرفه‌‌ای شد و از سن ۱۵ سالگی به تدریس پیانو و نوازندگی اشتغال پیدا کرد. در همان سنین نوجوانی قطعه مشهور "خوابهای طلایی" ساخته استاد جواد معروفی‌ را برای پیانو و ارکستر تنظیم نمود. ایشان در زمان حیات خود با هنرمندان بنامی چون زنده یاد مازیار، زنده یاد محمد نوری، دکتر محمد سریر، استاد ناصر چشم آذر و بسیاری دیگر همکاری داشت. آثار ایشان را می‌توان در آلبوم‌هایی‌ چون "جاودانه با عشق"، "دلاویزترین"، "عارفانه" ....و آخرین کارِ ایشان "زنده در یاد" یافت. وی در ۹ دی‌ ماه ۱۳۷۹ در سن ۴۵ سالگی بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت.

.

.

ویدئوی اول: اجرای ترانه ی "من اعتراف می کنم" توسط استاد مازیار  و نوازندگی پیانو توسط استاد فریبرز حیدری - احتمالا مربوط به سالهای 74-73

.

.

ویدئوی دوم: اجرای زیبای آهنگ خوابهای طلاییِ استاد جواد معروفی توسط استاد فریبرز حیدری